کابل اول به این نتیجه برسد که با طالبان صلح می‌کند یا جنگ. خواست ایالات متحده امریکا در جنگ افغانستان خیلی روشن است. واشنگتن می‌خواهد پس از هفده سال جنگ پایان یابد. حتی گاهی سخن از خروج امریکا از افغانستان مطرح می‌شود.


بحثِ گفت‌وگو با طالبان به منظور پایان جنگ در افغانستان بسیار پیچیده به نظر می‌رسد. در دو سال اخیر روند گفت‌وگو با گروه طالبان بیشتر از هر زمان دیگر شدت یافته است. محمد اشرف غنی رییس جمهور کشور در هر مناسبتی سخن از صلح زده است و این گروه را به آشتی ملی دعوت نموده است. اخیراً، رییس جمهور غنی گفته که زمینه صلح با مخالفان مسلح دولت فراهم است ودرعین حال، اجماع جهانی نیز در این مورد وجود دارد. هر چند هر ازگاهی مردم نسبت به پایان جنگ در کشور خوش بین می‌شوند. در عید فطر وقتی طالبان به فراخوان ریاست جمهوری به منظور آتش‌بس پاسخ مثبت داد، افکار عمومی کشور اندکی خوش‌بین شد.
به تازه‌گی ایالات متحده امریکا زلمی خلیلزاد را به عنوان رهبری کننده روند گفت‌وگو با طالبان به کابل فرستاده است. زلمی خلیلزاد کارش را با سفر به پاکستان آغاز کرد. آقای خلیلزاد با رهبران حکومت وحدت ملی و شماری سیاسیون کشور دیدار و رای زنی داشته است.
قرار است که هیئتی از افغانستان به منظور مذاکره با طالبان شکل بگیرد.
شورای عالی صلح و احزاب سیاسی روز گذشته در کابل در مورد چگونگی صلح با طالبان یک نشست مشترک داشت. در این نشست، عمده‌ترین گپ احزاب سیاسی این بود که حکومت افغانستان معلوم نیست که با طالبان صلح می‌کند یا جنگ؟ به باور سران احزاب سیاسی، توقع صلح از دشمن کار درستی نیست. با آنکه تامین صلح در کشور آرزوی خاص و عام است، اما روی چگونگی برقراری صلح و گفت‌وگو با طالبان مشکلات جدی وجود دارد. احزاب سیاسی معترض هستند که زلمی خلیلزاد یک ماموریت پنهان در افغانستان دارد و حکومت کابل در مورد مذاکره با طالبان مواردی را از مردم و نیروهای سیاسی پنهان می‌کند. به باور نویسنده، در گام نخست باید این بدبینی‌ها رفع شود. تا زمانی که اجماع واقعی در ارتباط به مذاکره با مخالفان مسلح دولت در داخل شکل نگیرد، بعید است که این تلاش‌ها نتیجه قابل ملاحظه در پی داشته باشد. بسیاری‌ها به این گمانند که حکومت وحدت ملی دارد زمنیه حضور طالبان را در کشور فراهم می‌کند و به این گروه هراس‌افکن رسمیت می‌بخشد.
در چند روز گذشته، حرف و حدیث در مورد ماموریت تازه آقای خلیلزاد در سیاست کشور زیاد است. برای شماری ماموریت زلمی خلیلزاد فروان پرسش برانگیز است. جاوید کوهستانی از آگاهان سیاسی کشور به خبرگزاری دید، می‌گوید که حکومت افغانستان دیدگاه یک دست در باره مذاکره با طالبان ندارد و این نشان می‌دهد که حکومت از نداشتن یک طرح مشخص رنج می‌برد.
این آگاه سیاسی تاکید دارد که کابل اول به این نتیجه برسد که با طالبان صلح می‌کند یا جنگ. خواست ایالات متحده امریکا در جنگ افغانستان خیلی روشن است. واشنگتن می‌خواهد پس از هفده سال جنگ پایان یابد. حتی گاهی سخن از خروج امریکا از افغانستان مطرح می‌شود.
سیاست جنگ و صلح حکومت با مخالفان مسلح دولت تاکنون نتیجه روشنی جز قربانی شدن نیروهای امنیتی کشور.
امریکایی‌ها مذاکراتی با برخی از مقامات طالبان در دفتر قطر داشت. احزاب سیاسی در کابل انتقاد کردند که جغرافیای جنگ افغانستان است و باید روند مذاکره با طالبان به دوش کابل باشد.
روزگذشته یک عضو پیشین گروه طالبان گفت که اگر زلمی خلیلزاد با هویت «افغانی» خود به کابل آمده باشد، گروه طالبان به او اعتماد نخواهد کرد.
با این وجود، حکومت افغانستان بایستی از یک ادبیات یک دست در برابر طالبان استفاده کند. به طور نمونه ادبیات داکتر عبدالله رییس اجرایی حکومت و ادبیات اشرف غنی رییس جمهور کشور در قبال مخالفان مسلح دولت کاملاً متفاوت و متضاد است. ادبیات اشرف غنی خیلی ملایم و ادبیات عبدالله خیلی تند.
جلال فرامرز- خبرگزاری دید


کد خبر: 36209