به عنوان مثال یکی از آزادشدگان به نام سمیع‌الله که شش سال پیش در میدان جنگ از ولایت نورستان از سوی نیروهای امریکایی بازداشت شده بود، در مصاحبه گفت: «برمی‌گردم به زندگی عادی و مثل برادران مسلمان دیگر خود زندگی می‌کنم.»


یکی از خبرهای مهم چند روز اخیر رسانه‌های افغانستان، آزادی ۷۵ زندانی از زندان‌های پلچرخی و بگرام شهر کابل بود. این زندانیان که گفته شده همگی از اعضای حزب اسلامی هستند، در حالی آزاد می‌شوند که نهادهای حقوق بشری آن‌ها را متهم به عملیات‌های تروریستی می‌دانند که باعث جان باختن غیرنظامیان شده است. اگرچه حزب اسلامی علت زندانی شدن این افراد را محکومیت سیاسی اعلام کرده است.
در این میان، باید دلیل آزادی را بررسی کرد که به توافق‌نامه صلح میان حکمتیار و حکومت ارتباط دارد. گفته شده این زندانیان بر اساس توافق‌نامه یاد شده آزاد شده‌اند. طبق ماده ۱۱ این توافق‌نامه، تمام زندانیان حزب اسلامی که محکوم به جرایم سیاسی و امنیتی بوده و «حق العبد» ندارند، پس از بررسی پرونده‌های‌شان آزاد خواهند شد.
گفته شده است این افراد که سومین گروه از زندانیان آزاد شده‌ای هستند که ۳۸ نفرشان از زندان بگرام و ۳۷ نفر دیگر آنان از زندان پل‌چرخی آزاد شدند، بنابر توافق، زندانیان باید به جرم سیاسی گرفتار شده باشند. اما در میان این افراد نه چهره‌های شاخص سیاسی وجود دارد و نه مطلب یا بیانیه‌ای برای روشن شدن این ادعا منتشر شده است.
به عنوان مثال یکی از آزادشدگان به نام سمیع‌الله که شش سال پیش در میدان جنگ از ولایت نورستان از سوی نیروهای امریکایی بازداشت شده بود، در مصاحبه گفت: «برمی‌گردم به زندگی عادی و مثل برادران مسلمان دیگر خود زندگی می‌کنم.»
یا قاری سیف‌الله، دیگر زندانی‌ که آزاد شد نیز در مصاحبه اظهار داشت: «شب بود که نیروهای امریکایی ما را گرفتار کرد و شش سال در زندان بگرام بودم.»
این صحبت‌های ساده، نشان‌دهنده افرادی غیرسیاسی است. از سویی اگر افراد سیاسی در میان آزادشدگان بود، حتماً رسانه‌ها به اسامی آن‌ها و سابقه‌شان اشاره می‌کردند.
در مقابل ادعای حزب اسلامی، نظر نهادهای حقوق بشری و افرادی چون امرالله صالح قرار دارد که اشتراک هر دو گروه در اعتقاد به متهم بودن این افراد به قتل و جنایت است. چندی پیش بود که امرالله صالح در صفحه مجازی خود از ارتباط حکمتیار با داعش خبر داد.
اما شاهد دیگر که ادعای امرالله صالح را تقویت می‌کند، رد شدن تقاضای ملاقات حکمتیار از سوی سیاف است. به ادعای نزدیکان سیاف، چند روز گذشته حکمتیار به قصد مذاکره برای آزادی افراد داعش خواهان ملاقات شده بود که از سوی سیاف رد شد.
تنها دلیلی که در حال حاضر به‌ منظور رد ادعای یاد شده مبنی بر داعشی بودن زندانیان مطرح است، گفته‌های شاه میر امیرپور، رییس ارتباط با دادگاه‌های ریاست عمومی زندان‌ها است که اظهار داشت: «به اسم داعش و معلومات‌های داعشی کسی ما در جمله این‌ها نداریم.» که این نیز خدشه پذیر است.
بنابراین از سویی باید نگران این بود که این افراد داعشی هستند یا نه! و از سویی بنابر گزارش خبرگزاری‌ها ۳۰۰۰ زندانی دیگر نیز در زندان هستند که مطمئناً برای آزادی آن‌ها نیز اقدام خواهد شد و این نگرانی دیگری برای مردم خواهد بود.
البته تیتر برخی از خبرگزاری‌ها نیز قابل تأمل است. در تیترشان آمده «حکمتیار زندانیان حزب اسلامی را آزاد کرد!» بدون شک تمام اقدامات اخیر گلبدین حکمتیار، می‌تواند تفسیر این جمله با معنا باشد وگرنه چگونه حکومت با رضایت خود، مجرمینی را که بر ضدش عمل کرده آزاد می‌کند؟ البته دقیق‌تر از این تیتر، این است که گفته شود، امریکا زندانیان را آزاد کرد.
منبع : مطالعات افغانستان


کد خبر: 21579