مردم وقتی پای صندوق رای می‌روند تمام خواست شان این است که نماینده‌گان قومی آن‌ها برنده انتخابات باشد. در چند دور انتخابات ریاست جمهوری و پارلمانی، این نوع نگاه به انتخابات تجربه شده است.



پیش از هر انتخاباتی در افغانستان، سیاست‌مردان و جناح‌های انتخاباتی، برگزاری انتخابات را گزینه‌ای می‌دانند برای عبور از یک بحران. گروه‌هایی که در انتخابات دخیل‌اند تاکید نیز می‌کنند که باید روند انتخابات به گونه شفاف و عادلانه برگزار شود.
اکنون در آستانه برگزاری انتخابات ۲۸ میزان که قرار است انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی‌ها برگزار شود، این نگرانی یک بار دیگر اوج گرفته است که تقلبات انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۴، در انتخابات پیش رو نیز اتفاق خواهد افتاد.
احزاب سیاسی و مخالفان سیاسی رییس جمهور غنی بیشتر از هر آدرسی، هراس دارند که شخص آقای اشرف غنی با همکاری کمیسیون انتخابات که به باور آن‌ها غیر مستقل است، دست به تقلب انتخاباتی خواهد زد.
آنچه در انتخابات دور گذشته ریاست جمهوری واقع شد، بدون شک روند دمکراتیک انتخابات را با خطر مواجه ساخت و مردم اکنون هیچ‌نوع باوری به کمیسیون انتخابات و تیم حاکم که ریاست جمهوری باشد، ندارند.
کمیسیون انتخابات به عنوان یک نهاد برگزار کننده انتخابات، براساس تجربه از چند دور انتخابات این باور را به مردم داده است که در امر برگزاری انتخابات طرف واقع می‌شود؛ تا این که عملکرد مستقلانه داشته باشد.
نتایج انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۴ مبدل به یک رسوایی شد. نزدیک بود که جناح‌های انتخاباتی روی نتایج اعلام شده از سوی کمیسیون انتخابات داخل یک درگیری نظامی شود و سرانجام با میانجی‌گری وزیر خارجه امریکا و جامعه جهانی، حکومت وحدت ملی شکل گرفت. پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری، افکار عمومی کشور و جناح‌های سیاسی کمیسیون انتخابات و ریاست جمهوری را به عنوان دو نهاد جدا از هم نمی‌پندارند و تاکید دارند که رهبری کمیسیون انتخابات با تکان انگشت شخص آقای ریییس جمهور حرکت می‌کند.
مردم افغانستان که با شور و شوق زیاد در روز انتخابات شرکت کرند و می‌کنند، به این نتجیه رسیده‌اند که ایالات متحده امریکا با انتخاب مردم بازی سیاسی می‌کند و برای برنده شدن یک تیم انتخاباتی که مورد نظر آن‌ها است، از تقلب حمایت می‌کند.
متاسفانه هیچ‌کار هم صورت نگرفت تا باور مردم و احزاب سیاسی به برگزاری یک انتخابات شفاف جلب شود. هر چند که اصلاحات انتخاباتی از ماده‌های توافق‌نامه حکومت وحدت ملی بود.
طرف شدن کمیسیون انتخابات به عنوان نهاد برگزار کننده انتخابات، برخورد قومی مردم با پروسه انتخابات و تقلب از سوی جناح‌های انتخاباتی از جمله مواردی است که انتخابات را در افغانستان تبدیل به یک بحران کرد.
مردم وقتی پای صندوق رای می‌روند تمام خواست شان این است، نمایندگان قومی آن‌ها برنده انتخابات باشد. در چند دور انتخابات ریاست جمهوری و پارلمانی، این نوع نگاه به انتخابات تجربه شده است.
از سوی دیگر در اعتراضات انتخاباتی نیز به خوبی مشاهده شده است که معترضان با دادن شعارهای قومی از نامزد مورد نظر شان حمایت کرده‌اند و طرف مقابل را متهم به تقلب.
عدم صداقت جناح‌های انتخاباتی در روز انتخابات هم دلیلی است که برگزاری انتخابات را به بحران تبدیل نموده است.
جناح‌های انتخابات در ایام مبارزات انتخابات هی صدا بلند می‌کنند که انتخابات می‌باید به گونه شفاف اجرا شود، اما در روز انتخابات تا که می‌توانند برای برنده شدن شان تقلب می‌کنند.
جناحی بیشتر تقلب می‌کند که از قدرت سیاسی و مالی بیشتر برخوردار باشد. البته جعل کاری انتخاباتی ارتباط مستقیم با قدرت طلبی جناح‌ها نیز دارد.
با این وجود، ازاظهارات احزاب سیاسی افغانستان در پیوند به انتخابات پیش رو بر می‌آید که «گوسفندبازی» انتخابات ریاست جمهوری گذشته در شرف وقوع است.
احزاب سیاسی، چاپ ۱۸ میلیون استیکر، امار بلند ثبت نام رای دهندگان ولایات ناامن به تناسب ولایت امن را نشانه‌هایی از تقلب در انتخابات ۲۸ میزان می‌دانند. اما کمیسیون انتخابات و ریاست جمهوری همواره تاکید می‌کنند که به هیچ‌آدرس اجازه تقلب و دخالت در امور کاری کمیسیون را نمی‌دهند.
گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی دیروز در یک نشست خبری، آمار ارایه شده ثبت نام رای دهنده‌گان را دروغ خواند.
حتی خبرهایی به گوش می‌رسد که می‌گوید انتخابات پارلمانی و شوراهای ولسوالی‌ها به تاخیر می‌افتد. براساس جدول زمانی کمیسیون انتخابات، قرار است که انتخابات ۲۸ میزان سال جاری برگزار شود.
در فرجام، اگر کمیسیون انتخابات نتواند که انتخابات پیش رو را به گونه شفاف و همه قبول برگزار کند و واقعاً استقلالش را حفظ کند، در انتخابات ریاست جمهوری مردم به قیاس انتخابات پیش رو نیز شرکت نخواهند داشت و این برای نظام سیاسی افغانستان فراوان خطرناک است.
اختر سهیل- خبرگزاری دید


کد خبر: 32822