در شبی که پرواز مزار شریف به قندهار منع شد، بزرگان نشست و محاسن‌سفیدان به شدت ناراحت و برآشفته بودند؛ چرا که حس مهمان‌داری آن‌ها زیر سوال رفته بود.


نشست قندهار به ادامه سایر حرکت‌های کلان سیاسی در کشور در اعتراض به « نحوه مدیریت » مسایل در کشور دایر شد که ایده اولیه و هسته مرکزی آن با جعمی از وکلا بود و رفته -رفته دیگر جریان‌های سیاسی در کشور که بعد از تشکیل حکومت وحدت ملی شکل کرفتند این ایده را پروراندند و به آن پیوستند، تا جایی که شاکله آن « ملی » شد؛ مانند جریان محور مردم افغانستان به رهبری رحمت الله نبیل، ائتلاف نجات و …
قرار شد میزبان اولین نشست، قندهاریان باشند که با سفر جنرال رازق به کابل هماهنگی‎های لازم صورت گرفت و به موعد مقرر برنامه اجرایی شد و حدود ثلث دو مجلس و رهبران، راهی قندهار شدند و در شهرک عینو مینه بالاترین‎شکل پذیرایی توسط بزرگان قندهار ازمهمان‎ها صورت گرفت .
در میانه ترتیبات از سفر بزرگان شمال ( تاجیک و ازبیک ) به قندهار، جلوگیری شد که علت اصلی آن هراس از هرگونه حرکت براندازانه بود، از سوی نشست قندهار. در زمانی که همه مقامات به شمول رییس جهور خارج از کشور بودند.
در شبی که پرواز مزار شریف به قندهار منع شد، بزرگان نشست و محاسن‌سفیدان به شدت ناراحت و برآشفته بودند؛ چرا که حس مهمان‎داری آن‎ها زیر سوال رفته بود، اما بر اساس جلسه دومی که تا ساعاتی قبل از اذان صبح ادامه داشت، قرار بر این شد که همه رفتارها و تصامیم نشست قندهار بر اساس مواد قانون اساسی، احترام و عدم اشاعه سگنال‎های ناامنی و حفظ وجاهت اپوزیسیونی کلان و ملی که هسته آن در قندهار گذاشته شد، حفظ شود.
از اين جانب نیز در این نشست دعوت بعمل آمد و حایز تامل بود: اول این‎که این نشست شاکله ملی به خود گرفته بود. دوم این‎که ظرفیت تبدیل شدن به یک اپوزیسیون موثر به هدف آوردن اصلاحات دارد. سوم این‎که در زادگاه پدری‎ام قندهار، دایر شده بود.
من در تمام جریان سفر و ترتیبات قرار داشتم و با مقامات و شخصیت‎هایی چون رحمت‎الله نبیل، ظاهر قدیر، جنرال رازق، استانکزی رییس شورای ولایتی قندهار، همایون همایون معاون نخست مجلس نمایندگان، وکلای حاضر، علما و روحانیون و متنفذین ولايات جنوب روی مسایل جاری و مهم کشور دیدار،گفت‎وگو و تبادل نظر داشتیم.
ياسرمحسنی


کد خبر: 19066