منع آموزش دختران؛ تضعیف توانمندیهای ملی و اجتماعی است
خبرگزاری دید: بر طا-لبان است که به سیاستهای محدودکننده خود در زمینه آموزش دختران تجدید نظر کند؛ زیرا این سیاستها میتواند به تضعیف توانمندیهای ملی و اجتماعی منجر شده که برای مردم به وضوح قابل پیش بینی است؛ لذا به دور از تصور نیست که ادامه این محدودیتها قیام عمومی و شورشهای داخلی را بههمراه داشته باشد و بر کسی پوشیده نیست که در برابر سیل قیام مردمی نه طا-لبان را تاب مقاومت است نه آینده آن قابل پیش بینی؛ اما در عین حال مردم ناگزیر از آن.
![منع آموزش دختران؛ تضعیف توانمندیهای ملی و اجتماعی است](/wp-content/uploads/2024/07/1920x1080_cmsv2_72c7329a-5571-54ff-85c2-484699e44d01-6564134-1024x576.webp)
محدودیت های آموزشی دختران توسط طا-لبان می تواند پیامدهای جدی اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی داشته باشد علاوه بر اینکه نقض آشکار حقوقبشر است بلکه نیمی از مدار توسعه و پیشرفت در جامعه را با رکود یا سقوط مواجه میکند که مرتبط با محدود سازی نظام تعلیم و تربیت برای دختران به ایجاد چالش های ذیل میتوان اشاره داشت.
۱) تضعیف حقوق بشر
محدود کردن دسترسی دختران به آموزش نقض آشکار حقوق بشر و حقوق زنان است. این اقدامات نه تنها باعث محرومیت نیمی از جمعیت افغانستان از حق آموزش میشود، بلکه به تضعیف تواناییهای اجتماعی و اقتصادی زنان و دختران نیز منجر میشود. مردم افغانستان، سازمان ملل متحد و دیگر نهادهای حقوق بشری و کشورهای دور و نزدیک بارها به این اقدامات طالبان اعتراض کرده و خواستار دسترسی برابر به آموزش برای همه کودکان، بدون توجه به جنسیت، شدهاند.
۲) تأثیرات منفی اقتصادی
عدم دسترسی دختران به آموزش میتواند تأثیرات منفی بر اقتصاد افغانستان داشته باشد. آموزش دختران نه تنها به افزایش توانمندیهای فردی آنان کمک میکند، بلکه میتواند نقش مهمی در توسعه اقتصادی کشور ایفا کند. بانک جهانی در گزارشی اعلام کرده که کشورهای با نرخ بالای تحصیلات زنان، از نظر اقتصادی و اجتماعی به مراتب بهتر عمل میکنند. با محرومیت دختران از آموزش، نیروی کار آینده افغانستان به شدت تضعیف خواهد شد و این امر به کاهش رشد اقتصادی و افزایش فقر منجر میشود.
۳) تشدید نابرابری جنسیتی
محدودیتهای آموزشی طالبان باعث افزایش نابرابری جنسیتی در افغانستان میشود. دخترانی که از آموزش محروم میشوند، فرصتهای کمتری برای مشارکت در زندگی اجتماعی، اقتصادی و سیاسی دارند و این نابرابریها میتواند به نارضایتی اجتماعی و ناآرامیهای بیشتری منجر شود. تحقیقی از سوی سازمان یونیسف نشان میدهد که آموزش زنان تأثیر مستقیم و مثبتی بر کاهش نرخ فقر و بهبود شرایط صحی و اجتماعی جوامع دارد.
توصیه به طا-لبان
افغانستان توانمند، مرفه و توسعه یافته، از طریق پرورش نسلی تحصیلکرده و مسلح به مهارتهای لازم علمی تحقق یافتنی است؛ بنابراین، تعلیم و آموزش نقش بسیار حیاتی در شکلدهی آیندهای پویا و پیشرفته برای افغانستان دارد. مردم افغانستان به خوبی از اهمیت این مسئله آگاه هستند و تأکید دارند که این امر نه تنها به نیازهای اساسی جامعه پاسخ میدهد، بلکه به فرصت برای بهرهوری از توانمندیهای بیشمار جوانان افغانستانی میافزاید.
اخیرا اخباری مبنی بر بازگشایی برخی مکاتب خصوصی دخترانه در افغانستان منتشر شده است، اما این مسئله باید همگانی و برای تمامی دختران و تمامی مکاتب دخترانه باشد. بنابراین بر طا-لبان است که به سیاستهای محدودکننده خود در زمینه آموزش دختران تجدید نظر کند؛ زیرا این سیاستها میتواند به تضعیف توانمندیهای ملی و اجتماعی منجر شده که برای مردم به وضوح قابل پیش بینی است؛ لذا به دور از تصور نیست که ادامه این محدودیتها قیام عمومی و شورشهای داخلی را بههمراه داشته باشد و بر کسی پوشیده نیست که در برابر سیل قیام مردمی نه طا-لبان را تاب مقاومت است نه آینده آن قابل پیش بینی؛ اما در عین حال مردم ناگزیر از آن.