خبرگزاری دید: سازمان ملل متحد و شرکای بشردوستانه آن هشدار دادند که افغانستان در ۲۰۲۶ همچنان یکی از بزرگترین و پیچیدهترین بحرانهای انسانی جهان باقی خواهد ماند. به گفته این سازمان، این کشور با تداوم ناامنی غذایی، بلایای طبیعی، پیامدهای تغییرات اقلیمی و بازگشت گسترده آوارگان روبهرو است و برای کمکرسانی فوری به حدود ۱۸ میلیون نفر، درخواست ۱.۷ میلیارد دالر بودجه کردهاست.
بر اساس ارزیابیها، حدود ۴۵ درصد از جمعیت افغانستان، معادل ۲۱.۹ میلیون نفر، در سال آینده به کمکهای بشردوستانه نیاز خواهند داشت. از این میان، ۱۷.۵ میلیون نفر – که بیش از سهچهارم آنان را زنان و کودکان تشکیل میدهند – در چارچوب پاسخ هماهنگ بشردوستانه در اولویت دریافت کمک قرار گرفتهاند.
امنیت غذایی و وضعیت آب و بهداشت از فوریترین نیازها خوانده شدهاست. طبق «برنامه نیازها و پاسخ بشردوستانه افغانستان»، در فصل کمبود غذایی ۲۰۲۵-۲۰۲۶ بیش از یکسوم جمعیت کشور با ناامنی غذایی در سطح بحرانی یا بدتر مواجه خواهند شد. این وضعیت به آن معناست که بسیاری از خانوادهها تنها با فروش یا از بین بردن داراییهای معیشتی خود قادر به تأمین حداقل نیاز غذایی خواهند بود؛ روندی که نسبت به سال گذشته وخیمتر شده است.
خشکسالی مداوم نیز موجب نابودی نزدیک به ۸۰ درصد از کشتزارهای گندم دیم در برخی مناطق شده و بسیاری از خانوادهها را بدون ذخایر غذایی برای زمستان باقی گذاشته است. همزمان، شرایط بهداشتی نیز نگرانکننده گزارش شده؛ طوری که ۲۵ درصد از خانوارها از منابع آب غیراستاندارد استفاده میکنند و ۳۷ درصد فاقد صابون برای رعایت بهداشت اولیه هستند. کمکها در سال آینده بر تامین آب، بهداشت و خدمات بهداشتی در مناطق آسیبدیده از خشکسالی، شیوع وبا، بلایای طبیعی و بازگشت گسترده مهاجران متمرکز خواهد بود.
افغانستان همچنین با یکی از بزرگترین و سریعترین بحرانهای بازگشت آوارگان در جهان روبهرو است. تنها در سال جاری حدود پنج میلیون نفر به کشور بازگشتهاند که بیش از ۲.۶ میلیون نفر از آنان از ایران و پاکستان بودهاند. این بازگشتها بیشتر در نتیجه سختگیرانهترشدن سیاستهای مهاجرتی و وخامت شرایط حفاظتی در کشورهای میزبان رخ داده و فشار مضاعفی بر مناطق فقیر و خشک افغانستان وارد کردهاست.
با وجود کاهش منابع مالی، نهادهای بشردوستانه اعلام کردهاند که در سال ۲۰۲۶ تلاش خواهند کرد با بودجه کمتر، افراد بیشتری را تحت پوشش قرار دهند. مبلغ ۱.۷۱ میلیارد دالر درخواستی نسبت به سال ۲۰۲۵ حدود ۲۹ درصد کاهش یافته، اما هدف آن کمکرسانی به حدود چهار درصد افراد بیشتر نسبت به سال گذشته است. به گفته تدوینکنندگان این برنامه، این تغییر نتیجه اولویتبندی دقیقتر، افزایش بهرهوری و فاصله گرفتن از مداخلات پرهزینه و کمدوام بودهاست.