خبرگزاری دید: در نخستین سال از دور دوم ریاستجمهوری دونالد ترامپ، صحنه دیپلماسی جهانی شاهد موجی کمسابقه از رفتارهای ستایشآمیز، امتیازدهیهای نمادین و تلاشهای آشکار برای جلب رضایت رئیسجمهور آمریکا بود؛ روندی که تحلیلگران آن را «دیپلماسی تملق» یا «چاپلوسی راهبردی» توصیف کردهاند.
این موج پس از رویدادی در فبروری ۲۰۲۵ شدت گرفت؛ زمانی که ترامپ در کاخ سفید، ولودیمیر زلنسکی، رئیسجمهور اوکراین را به دلیل «قدردانی ناکافی» مورد انتقاد علنی قرار داد. این اتفاق برای بسیاری از رهبران جهان پیام روشنی داشت: برای مدیریت روابط با واشنگتنِ ترامپ، باید به حساسیتهای شخصی او توجه ویژه داشت.
در ادامه، مجموعهای از رفتارها و ابتکارهای کمسابقه شکل گرفت که مهمترین آنها عبارتاند از:
۱) جایزه تازهتأسیس فیفا برای ترامپ
جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا، پس از انتقادات ترامپ از شهرهای میزبان جام جهانی، جایزهای جدید با عنوان «جایزه صلح فیفا» طراحی و آن را همراه با مجسمهای ویژه به ترامپ اهدا کرد؛ اقدامی که واکنشهای گستردهای در جهان برانگیخت.
۲) هدیه ۴۰۰ میلیون دالری قطر
قطر در اقدامی بحثبرانگیز، یک هواپیمای لوکس بوئینگ به ارزش حدود ۴۰۰ میلیون دالر را بهعنوان جایگزین احتمالی ایرفورسوان به آمریکا پیشنهاد کرد؛ هدیهای که با انتقادهای سیاسی و اخلاقی روبهرو شد اما ترامپ آن را «منطقی و قابل قبول» توصیف کرد.
۳) ماجرای «بابا» در ناتو
مارک روته، دبیرکل ناتو، در تلاش برای حفظ حمایت آمریکا، پیامهایی ستایشآمیز برای ترامپ ارسال کرد و حتی در یک نشست خبری او را «بابا» خطاب کرد؛ تعبیری که بازتاب گستردهای در رسانهها داشت.
۴) تلاش نتانیاهو برای برجستهسازی ترامپ
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم اسرائیل، نامه رسمی نامزدی ترامپ برای جایزه صلح نوبل را شخصاً به او تقدیم و سپس اعلام کرد که ترامپ برنده «جایزه اسرائیل» خواهد بود؛ جایزهای که قرار است در اپریل ۲۰۲۶ اهدا شود.
۵) دعوت تشریفاتی بریتانیا برای «شاه دونالد»
کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا، نامه رسمی دعوت چارلز سوم برای سفر دولتی ترامپ را با لحنی بسیار تشریفاتی تقدیم کرد؛ اقدامی که منتقدان آن را بخشی از «دلبری دیپلماتیک» لندن از واشنگتن دانستند.
۶) موج نامزدیهای نمادین برای نوبل صلح
در کنار نتانیاهو، چند سیاستمدار دیگر نیز ترامپ را برای نوبل صلح نامزد کردند؛ اقدامی که تحلیلگران آن را تلاشی برای جلب توجه و رضایت رئیسجمهور آمریکا ارزیابی کردند.
۷) تعریفهای اغراقآمیز در دیدارهای رسمی
بر اساس گزارش رسانههای بینالمللی، برخی رهبران در دیدارهای خصوصی یا عمومی از القاب غیرمعمول برای ترامپ استفاده کردند؛ از جمله «یکی از تأثیرگذارترین رهبران قرن» یا «معمار صلح جدید.»
۸) تمجید از مهارت گلف ترامپ
در چند دیدار رسمی، رهبران برخی کشورها با اشاره به علاقه ترامپ به گلف، بهطور آشکار از مهارت او در این ورزش تعریف کردند تا فضای دیدار را مثبت و دوستانه کنند.
۹) تقدیرهای رسانهای هماهنگشده
در برخی کشورهای متحد آمریکا، رسانههای دولتی یا نزدیک به دولت، همزمان با دیدارهای رسمی با ترامپ، موجی از گزارشهای تمجیدی منتشر کردند تا پیام مثبتی به واشنگتن ارسال شود.
۱۰) هدایای نمادین و نشانهای افتخاری
علاوه بر قطر، چند کشور دیگر نیز هدایای تشریفاتی و نشانهای افتخاری ویژه برای ترامپ ارسال کردند؛ اقدامی که معمولاً برای رهبران خاص و در شرایط ویژه انجام میشود.
جمعبندی
مجموعه این رفتارها نشان میدهد که در سال ۲۰۲۵ «تملق دیپلماتیک» به یکی از ابزارهای رایج برای تعامل با دولت ترامپ تبدیل شد؛ رویکردی که بازتابی از تغییرات قابل توجه در مناسبات قدرت، نگرانی از واکنشهای غیرقابلپیشبینی واشنگتن و تلاش برای حفظ منافع ملی کشورها در برابر سیاستهای شخصمحور رئیسجمهور آمریکا است.