خبرگزاری دید: در تازهترین تحولات میدانی و سیاسی، روند درگیریها نشان میدهد که جمهوری اسلامی ایران نهتنها ابتکار عمل را در میدان به دست گرفته، بلکه توانسته موازنه قدرت را در برابر آمریکا و اسرائیل بهطور محسوسی تغییر دهد. موج ۳۷ عملیات «وعده صادق ۴» که با شلیک موشکهای سنگین، چندکلاهکه و نقطهزن به پایگاههای آمریکایی و مراکز حساس اسرائیل همراه بود، نقطهای تعیینکننده در این تغییر موازنه به شمار میرود. اصابت این موشکها به بئیر یعکوف در قلب تلآویو و پایگاههای آمریکا در اربیل و ناوگان پنجم، بهگفته پنتاگون، دهها زخمی برجای گذاشته و نشان داده که توان تهاجمی ایران از سد سامانههای دفاعی عبور کرده است.
در کنار این عملیات، محور مقاومت نیز جبهههای مکمِّلی گشوده است. حملات پهپادی به تأسیسات کلیدی آمریکا در عراق، شلیک راکتهای حزبالله که بدون فعال شدن آژیرها به اهداف رسیدند و حملات مقاومت عراق به پایگاههای اربیل و بغداد، همگی بیانگر هماهنگی و انسجام جبههای است که ایران ستون اصلی آن است. رسانههای اسرائیلی نیز با اذعان به قدرت موشکی ایران، گزارش دادهاند که نیمی از موشکهای شلیکشده دارای کلاهک بارانی بوده و هرکدام به دهها بمب کوچک تبدیل میشوند؛ قابلیتی که پدافند اسرائیل را با چالش جدی روبهرو کرده است.
در سطح سیاسی، آمریکا بیش از هر زمان دیگری با بحران راهبردی مواجه شده است. سناتور کریس مورفی پس از جلسه محرمانه جنگ، عملیات را «کاملاً بیبرنامه و نامنسجم» توصیف و تأکید کرده که نابودی برنامه هستهای ایران عملاً غیرممکن است. گزارشهای نیویورکتایمز، المانیتور و فایننشالتایمز نیز از اختلافات عمیق در دولت آمریکا درباره ادامه جنگ و نگرانی از نبود «استراتژی خروج» حکایت دارد. حتی منابع اسرائیلی از بحثهای جدی در واشنگتن درباره یافتن «راه خروج آبرومندانه» خبر دادهاند.
در عرصه دریایی، برتری ایران بیش از پیش آشکار شده است. رویترز گزارش داده که نیروی دریایی آمریکا از اسکورت کشتیها در تنگه هرمز خودداری میکند و خطر حملات را «بسیار بالا» ارزیابی کرده است. این در حالی است که تحلیلگران احتمال بسته شدن بابالمندب و بسفر را نیز در صورت ادامه تنشها محتمل میدانند. همزمان، گزارشهایی از تلاش ایران برای اعمال رژیم حقوقی و اقتصادی جدید بر تنگه هرمز منتشر شده؛ اقدامی که میتواند درآمد پایدار و نفوذ حقوقی بیشتری برای تهران ایجاد کند.
در حوزه دیپلماسی، ایران با اعتماد بهنفس ناشی از دست بالا در میدان، همه میانجیگریها برای آتشبس را رد کرده و شروطی روشن تعیین کرده است: تضمین عدم بازگشت جنگ، دستیابی به چرخه کامل سوخت هستهای و دریافت غرامت. منابع سیاسی فاش کردهاند که پیامهای مستقیم فرستاده ویژه رئیسجمهور آمریکا به تهران نیز بیپاسخ مانده است. گمانهزنیها حاکی از آن است که این پیامها حاوی درخواست آتشبس از سوی دولت آمریکا بوده است. در همین حال، چین خواستار بازگشت به مذاکره شده و دبیرکل سازمان ملل نیز ضمن تأکید بر «حق ایران در دفاع از خود» خواستار جلوگیری از گسترش درگیری شده است.
مجموع این تحولات نشان میدهد که جمهوری اسلامی ایران در این مرحله از درگیری، نهتنها توانسته بازدارندگی آمریکا و اسرائیل را در هم بشکند، بلکه با مدیریت هوشمندانه میدان و دیپلماسی، در حال شکلدهی به نظم جدیدی در غرب آسیا است؛ نظمی که در آن ابتکار عمل، قدرت بازدارندگی و تعیینکنندگی راهبردی در دست تهران قرار دارد.