خبرگزاری دید: انتشار متن تفاهمنامه میان ایالات متحده و جمهوری اسلامی ایران، نکتهای کلیدی را آشکار کرده که از نگاه بسیاری از تحلیلگران، معنایی فراتر از یک حذف ساده دارد: در حالی که نام لبنان دستکم سه بار در ماده نخست تفاهمنامه آمده و بر تضمین تمامیت ارضی این کشور تأکید شده، نام اسرائیل حتی یک بار نیز در هیچ مادهای ذکر نشده است. این عدم اشاره، در ظاهر یک جزئیات حقوقی است، اما در واقع بازتابدهنده تغییر موازنهای است که طی ماههای اخیر در میدان و دیپلماسی شکل گرفته است.
ذکر مکرر نام لبنان در متن، نشاندهنده پذیرش رسمی نقش حزبالله در معادلات امنیتی منطقه و بهویژه در چارچوب آتشبس و ترتیبات پساجنگ است. این موضوع عملاً به معنای بهرسمیتشناختن حساسیتهای ایران درباره امنیت لبنان و جلوگیری از هرگونه تجاوز به این کشور است؛ حساسیتی که تهران بارها آن را «خط سرخ» اعلام کرده بود.
در مقابل، حذف کامل نام اسرائیل از متن تفاهمنامه، پیام سیاسی روشنی دارد. این غیبت، نهتنها نشاندهنده عدم پذیرش ادعاهای تلآویو در میز مذاکرات است، بلکه بیانگر آن است که واشنگتن در این مرحله حاضر نشده خواستههای اسرائیل را در متن توافق بگنجاند. بهویژه در شرایطی که اسرائیل طی هفتههای گذشته تلاش داشت با تشدید حملات به لبنان، مسیر تفاهم را مختل کند، این حذف معنایی دوچندان پیدا میکند.
این اقدام، معنای عمیقتر دیگری نیز دارد و آن این که اسرائیل، اساسا مستقل از آمریکا وجود ندارد تا در معادلات مهم سیاسی، امنیتی و حقوقی، دارای جایگاه باشد و به واقع این رژیم نیروی نیابتی آمریکا در منطقه و فاقد وجاهت حقوقی مستقل است. جنایاتی هم توسط این رژیم در منطقه صورت میگیرد، با چراغ سبز آمریکا و سایر قدرتهای غربی مدعی دفاع از حقوق بشر است. با توجه به این واقعیت و موقعیت، دلیلی وجود ندارد که نام یک رژیم وابسته تروریست و تبهکار، در تفاهمنامهای گنجانده شود که نتیجه مقاومت مردانه و استکبارستیزانه جمهوری اسلامی ایران، بهعنوان مستقلترین کشور متکی به قدرت بومی خود است.
از نظر تحلیلگران سیاسی نیز این وضعیت نتیجه مستقیم تغییر موازنه قدرت پس از جنگ اخیر است؛ جنگی که ایران توانست با تثبیت بازدارندگی خود و حمایت از محور مقاومت، قواعد بازی را بهگونهای تغییر دهد که حتی در متن تفاهمنامه نیز بازتاب یابد. به این ترتیب، متن تفاهمنامه پایان جنگ میان ایران و آمریکا، تنها یک سند سیاسی نیست، بلکه نشانهای از کاهش وزن راهبردی اسرائیل در معادلات جدید و افزایش نقش ایران در تعیین خطوط امنیتی منطقه است.
میز بین الملل- خبرگزاری دید