خبرگزاری دید: با تشدید مسابقه تسلیحاتی میان دهلینو و اسلامآباد و تمرکز دو کشور بر توسعه سامانههای موشکی و جنگندههای نسل جدید، ثبات شکننده شبهقاره هند در آستانه ورود به مرحلهای تازه از بحران امنیتی قرار گرفته است؛ مرحلهای که به گفته تحلیلگران، میتواند هر تنش مرزی کوچک را به سرعت به یک رویارویی تمامعیار بدل کند.
رقابت فزاینده هند و پاکستان در حوزه تسلیحات راهبردی، به جدیترین چالش امنیتی در جنوب آسیا تبدیل شده است. روزنامه کریستین ساینس مانیتور در گزارشی تأکید کرده که این تکاپوی نظامی، عمدتاً بر توسعه موشکهای پیشرفته و ارتقای ناوگان هوایی متمرکز است و همین امر ضریب خطای محاسباتی در مدیریت بحرانهای مرزی را افزایش داده است.
پیشینه این رقابت به مناقشه دیرینه کشمیر و سه جنگ بزرگ میان دو کشور بازمیگردد. نقطه عطف آن، آزمایشهای هستهای متقابل در سال ۱۹۹۸ و شکلگیری دکترین «جنگ سرد» هند بود که امکان حملات ضربتی سریع بدون عبور از آستانه هستهای را فراهم کرد. رویدادهای بالاکوت در سال ۲۰۱۹ نشان دادند که حتی یک تنش کوچک میتواند به سرعت به جنگ گسترده تبدیل شود. به نوشته فارن پالیسی، ورود پهپادهای انتحاری و موشکهای کروز در روزهای اخیر، موازنه سنتی بازدارندگی را به «بیثباتی پویا» تغییر داده است.
تحلیلگران بینالمللی معتقدند که پیوستن هند به ائتلاف امنیتی «کواد» با آمریکا، موتور محرک این رقابت است. وال استریت ژورنال گزارش داده که واشنگتن با هدف مهار چین، فناوریهای نظامی پیشرفته در اختیار هند قرار میدهد؛ سیاستی که بهطور ناخواسته توازن قدرت در برابر پاکستان را برهم زده است. در مقابل، اسلامآباد با تعمیق اتحاد استراتژیک با پکن و خرید جنگندههای جی-۱۰ سی، تلاش دارد موازنه را بازسازی کند. واشنگتن پست نیز هشدار داده که این کورس تسلیحاتی بودجههای عمرانی و اجتماعی دو کشور را میبلعد و فشار مضاعفی بر اقتصاد بحرانزده پاکستان وارد میکند.
کارشناسان هشدار میدهند که سرعت بالای موشکهای بالستیک جدید، زمان تصمیمگیری سیاسی را به کمتر از چند دقیقه کاهش داده است؛ واقعیتی که نشان میدهد شبهقاره وارد خطرناکترین فاز رقابت تسلیحاتی تاریخ خود شده و مهار آن تنها با دیپلماسی فعال منطقهای امکانپذیر است.