خبرگزاری دید: آلمان در راستای اجرای سیاست جدید خود برای افزایش اخراج مهاجران افغانستانی، همکاریهای فنی با حکومت طالبان را گسترش داده و در نتیجه، نمایندگان آنها مدیریت سفارت افغانستان در برلین و قنسولگری افغانستان در بن را بر عهده گرفتهاند. دولت آلمان اعلام کردهاست که چهار دیپلمات دیگر طالبان نیز بهزودی وارد این کشور خواهند شد تا روند صدور اسناد مورد نیاز برای اخراج اتباع افغان تسهیل شود.

در همین حال، حمید ننگیالی کبیری، رئیس پیشین قنسولگری افغانستان در بن، که در سپتامبر سال ۲۰۲۵ به دلیل خودداری از همکاری با طالبان از سمت خود استعفا داد، اکنون برای ادامه اقامت در آلمان درخواست پناهندگی دادهاست. او میگوید به دلیل نگرانیهای امنیتی بهتنهایی از خانه خارج نمیشود و این وضعیت را «برخورد دوگانه» دولت آلمان میداند.
حمید ننگیالی کبیری گفته است که در گذشته متقاضیان پناهندگی بهدقت بررسی میشدند تا مشخص شود با طالبان همکاری نداشتهاند، اما اکنون او به دلیل مخالفت با همکاری با این گروه با خطر از دست دادن اقامتش در آلمان روبهرو است. وی تاکید کرده که طالبان را به دلیل تجربه زندگی زیر حاکمیت آنان و کشتهشدن همصنفیهایش، «تروریست» میداند و هرگز حاضر به همکاری با آنان نبوده است.
دولت آلمان اعلام کرده که برای افزایش اخراج مهاجران افغانستانی، به همکاری در سطح فنی با مقامهای طالبان نیاز دارد. وزارت داخله آلمان گفته است که فعالیت نمایندگیهای دیپلماتیک افغانستان در این کشور برای صدور اسناد جایگزین سفر، که شرط لازم برای اخراج افراد است، اهمیت اساسی دارد.
فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، تاکید کردهاست که برلین حکومت طالبان را به رسمیت نمیشناسد و قصد مشروعیتبخشی به این گروه را ندارد، اما همکاریهای فنی در زمینه بازگرداندن مجرمان افغانستانی را در راستای منافع آلمان ضروری میداند. او همچنین از سیاستهای الکساندر دوبریندت، وزیر داخله آلمان، در این زمینه حمایت کامل کرده است.
در مقابل، شماری از کارشناسان هشدار میدهند که طالبان از نیاز آلمان به اجرای پروازهای اخراج بهعنوان ابزار فشار سیاسی استفاده میکنند. بر اساس گزارشها، طالبان بهتازگی یک پرواز اخراج به کابل را، با وجود آماده بودن نیروهای پولیس آلمان، به دلیل کمبود کارکنان دیپلماتیک خود در آلمان لغو کردهاند.
منتقدان همچنین هشدار دادهاند که سپردن امور کنسولی به طالبان، افغانستانیهایی را که از این گروه گریختهاند، ناچار میکند برای دریافت اسناد به همان مقامهایی مراجعه کنند که از آنان فرار کردهاند؛ موضوعی که به گفته حمید ننگیالی کبیری میتواند امنیت این افراد و خانوادههایشان در افغانستان را با خطر مواجه سازد.