اسلایدشوپرونده هاپرونده ویژه: اربعین حسینیتحلیلتحلیل و ترجمهسیاستمذهبی

پیاده‌روی اربعین؛ روح انقلابی در برابر ظلم

خبرگزاری دید: این حضورهای فیزیکی، تکیه‌گاهی مستحکم در اندیشه‌های ژرف متفکرانی دارد که کربلا را نقطه تلاقی الهیات ابراهیمی می‌بینند.

پیاده‌روی اربعین؛ روح انقلابی در برابر ظلم

آنتوان بارا، نویسنده و پژوهشگر مسیحی، در کتاب «الحسین در اندیشه مسیحیت» (تاریخ نگارش ۱۹۷۸) با نگاهی تطبیقی به واکاوی پیوندهای عمیق میان رسالت حضرت عیسی (ع) و قیام امام حسین (ع) پرداخته است. بارا معتقد است میان زندگی حضرت عیسی (ع) و امام حسین (ع) شباهت‌های ساختاری عمیقی وجود دارد. او تبیین می‌کند که هردو شخصیت برای حفظ حقیقت و مقابله با انحراف، آگاهانه رنج و شهادت را پذیرفتند و حاضر نشدند رسالت الهی خود را فدای منافع دنیوی یا حفظ جان کنند.


از نظر نویسنده، نهضت حسینی جدا از مسیر پیامبران پیشین نیست، بلکه ادامه همان سنت الهی است که حضرت عیسی (ع) و سایر پیامبران برای پاسداری از حق بنیان نهاده بودند. ویژگی خاصی که بارا در امام حسین (ع) می‌بیند و آن را با شخصیت حضرت عیسی (ع) هم‌تراز می‌داند، جمع میان «روح انقلابی در برابر ظلم» با «تواضع، معنویت و فروتنی در رفتار» است. او این ترکیبِ عزت و معنویت را صفتی کم‌نظیر توصیف می‌کند که یادآور سیره مسیح (ع) است.


بارا معتقد است که پیام عاشورا با ارزش‌های جهانی که مسیحیت نیز بر آن‌ها تأکید دارد، مانند آزادی، عدالت و کرامت انسان، کاملاً هماهنگ است. او باور دارد اگر مردم غرب با حقیقت این قیام آشنا شوند، همان‌گونه که به حضرت عیسی (ع) احترام می‌گذارند، به امام حسین (ع) نیز ارج خواهند نهاد و با بیانی عاطفی می‌گوید: «اگر حسین از ما مسیحیان بود، در هر نقطه جهان پرچمی به نام او برمی‌افراشتیم».

در همین راستا، امام موسی صدر در کتاب «سفر شهادت» در سخنرانی خود در سال ۱۹۷۷ به مناسبت تقارن میلاد مسیح و عاشورا، پیوند دین اسلام و مسیحیت را نه بر یکسانی عقاید، بلکه بر اشتراک در ارزش‌های انسانی و «اتحاد تاریخی» در دفاع از کرامت انسان بنا می‌کند. از نظر او، هردو سنت دینی در دفاع از ارزش‌هایی چون عدالت، آزادی، کرامت انسان، مسوولیت‌پذیری و ایثار با یکدیگر هم‌سو هستند.


صدر معتقد است هدف، احیای مشترک میراث اخلاقی و تمدنی دو دین است و بزرگداشت مناسبت‌ها تنها زمانی اصالت می‌یابد که این ارزش‌ها در زندگی اجتماعی جاری شوند.

از نگاه او، حسین (ع) و مسیح (ع) هردو منبعی برای بیداری اخلاقی بشریت هستند. او تبیین می‌کند که قیام امام حسین (ع) در زمانی رخ داد که جامعه دچار انحرافات عمیق سیاسی و اخلاقی شده بود؛ دورانی که خلافت به سلطنت موروثی تبدیل شده، بیت‌المال مورد سوءاستفاده قرار گرفته و کرامت انسانی بی‌ارزش شده بود.


در چنین بستری، شهادت امام حسین (ع) به مثابه احیای ارزش‌های اصیل معرفی می‌شود؛ همان ارزش‌هایی که در رسالت مسیحایی نیز برای مبارزه با ظلم و بیداری وجدان‌های خفته بر آن‌ها تأکید شده است.

غایت اندیشه او این است که ارزش‌های برخاسته از عاشورا و تعالیم مسیح (ع) باید به همبستگی ملی، اصلاح جامعه و مسوولیت مشترک میان شهروندان بینجامد. او تأکید می‌کند که صلح، پیوند پاینده این دو دین است.

منبع: کانال قرآن‌پژوهی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا