خبرگزاری دید: نشست اخیر نمایندگان و روحانیون شیعه در غرب کابل، بار دیگر شکاف میان طالبان و جامعه شیعه را آشکار ساخت. تأکید سید حسین عالمی بلخی بر بیپاسخ ماندن بیانیههای رسمی شیعیان از سوی طالبان، نشاندهنده بیاعتنایی این گروه به مطالبات بخش بزرگی از جامعه افغانستان است و پیامدهای سیاسی و اجتماعی سنگینی دارد.
افغانستان در طول تاریخ خود، بهرغم تنوع قومی و مذهبی، همواره نماد و الگوی همزیستی مسالمتآمیز اقوام و مذاهب بوده است. این میراث ارزشمند اجتماعی، سرمایه و پشتوانهای بزرگ برای ثبات و انسجام ملی بوده است، اما سیاستهای تبعیضآمیز طالبان، این سرمایه را در معرض نابودی قرار داده است. بیتوجهی به مطالبات جامعه شیعه، نه تنها اعتماد آنان به ساختار حکومت را از بین برده است، بلکه خطر گسترش شکافهای مذهبی و قومی را افزایش میدهد.
از منظر سیاسی، سکوت طالبان در برابر درخواستهای رسمی رهبران شیعه، مشروعیت نداشته داخلی این گروه را تضعیف میکند و زمینهساز اتحاد گروههای مخالف خواهد شد. این رویکرد، افغانستان را از مسیر شکلگیری یک نظام فراگیر و مشارکتی دور میسازد و خطر بیثباتی سیاسی را تشدید میکند.
در سطح بینالمللی نیز چنین سیاستی، طالبان را با انتقادهای شدیدتر در حوزه حقوق بشر و مشارکت سیاسی مواجه خواهد ساخت و موجب تعمیق و تمدید انزوای بینالمللی کشور خواهد شد.
نتیجه آن که سکوت و تبعیض طالبان در برابر شیعیان و سایر گروههای اجتماعی، نشانهای از بحران عمیق اعتماد و تهدیدی جدی برای میراث تاریخی همزیستی در افغانستان است و در نهایت دامنگیر خود این گروه نیز خواهد شد.
خبرگزاری دید