وحدت و عدالت؛ آزمون سیاستهای طالبان در قبال حقوق مردم
خبرگزاری دید: یکی از تأکیدات همیشگی رهبر طالبان در سالهای گذشته، حفظ وحدت جامعه و خدمت به مردم بوده است. این دو اصل، بهویژه برای افغانستان امروز، اهمیت ویژهای دارند؛ زیرا ثبات و آینده کشور بدون اعتماد عمومی و احساس عدالت در میان مردم امکانپذیر نیست.
با این حال، برخی تصمیمها و سیاستهای اجرایی در سالهای اخیر، پرسشها و نگرانیهایی را در جامعه ایجاد کرده است؛ از جمله ادامه محدودیتها در حوزه تحصیلات عالی و همچنین برخی پروندههای مربوط به زمین و خانههای مردم که با تصمیمها و اقدامات نهادهای حکومتی همراه بوده است.
در موضوع زمین، مبارزه با غصب و اجرای قانون یک ضرورت است، اما این روند باید همزمان با رعایت حقوق مالکیت، بررسی دقیق اسناد، شنیدن ادعای طرفین و فراهمکردن امکان اعتراض و رسیدگی عادلانه همراه باشد. وقتی موضوع، خانه و زمین مردم است، تصمیمگیری درباره آن مستقیماً با زندگی، امنیت و آینده خانوادهها ارتباط دارد.
اگر حکومت طالبان خود را حاکمیتی اسلامی میداند، در مساله زمین و مالکیت باید بیش از هر چیز به عدالت و حقوق مردم توجه داشته باشد. زمین در نهایت ملک خداست و حکومت امانتدار آن است، نه مالک مطلق آن.
مردمی که سالها در این سرزمین رنج کشیدهاند، شایسته حمایت و حل عادلانه مشکلات خود هستند؛ نه این که بدون رسیدگی کافی، خانه و محل زندگیشان را از دست بدهند. اگر در مالکیت یا اسناد زمین مشکلی وجود دارد، باید برای آن راه حل قانونی و عادلانه پیدا شود؛ نه این که شیوه اجرای تصمیمها بهگونهای باشد که چهره حکومت و دستگاه قضایی اسلامی را در نگاه مردم خدشهدار کند.
در حوزه آموزش عالی نیز باید توجه داشت که دانشگاه و دانش، سرمایه آینده افغانستان است. هر تصمیمی که دسترسی جوانان به آموزش را محدود میکند، آثار آن تنها متوجه یک وزارتخانه نیست، بلکه با آینده علمی، اقتصادی و اجتماعی کشور ارتباط دارد.
افغانستان امروز بیش از هر زمان دیگری به سیاستهایی نیاز دارد که وحدت جامعه، اعتماد مردم و امید نسل جوان را تقویت کند. اجرای قانون باید با عدالت همراه باشد و مبارزه با غصب نباید به قیمت تضییع حقوق کسانی تمام شود که سالها در این کشور زندگی و تلاش کردهاند.
در نهایت، وحدت و رضایت مردم تنها با سخن و دستور ایجاد نمیشود، بلکه در رفتار نهادها، نحوه اجرای قانون و چگونگی برخورد با حقوق مردم شکل میگیرد. عدالت، اگر مبنای حکومتداری باشد، باید در زندگی روزمره مردم نیز قابل مشاهده باشد.
نویسنده: سید ایوب حسینی – خبرگزاری دید