نضال حماده، مدیر مرکز مطالعات بحران‌ها و کارشناس سیاسی ساکن آلمان، در توییتی نوشته است: قطع مسیر «تعز – التربة – عدن»، به معنای آن است که نیروهای وفادار به عربستان در داخل تعز، آخرین شریان اصلی تدارکات زمینی خود را که آن‌ها را به عمق جنوبی (عدن و سواحل) متصل می‌کرد، از دست داده‌اند.
تعز از سال ۲۰۱۵ در محاصره نسبی قرار داشته و این جاده، تنها راه حیاتی برای انتقال نیرو، تجهیزات و تردد ساکنان بوده است. قطع آن، این نیروها را از نظر لجستیکی منزوی و در معرض محاصره کامل قرار می‌دهد. در همین راستا، پیش‌روی‌ها به سمت «العزاعز» و منطقه «الحُجریه» آغاز شده است.
منطقه العزاعز در عمق الحُجریه در جنوب تعز واقع شده است. پیش‌روی به سوی این منطقه به معنای حرکت برای تأمین امنیت ارتفاعات راهبردی است که بر جاده تعز ـ عدن و مسیرهای منتهی به لحج و عدن مشرف است. تسلط بر این ارتفاعات، به معنای اعمال کنترل آتش بر باقی‌مانده راه‌های تدارکاتی و در دست گرفتن ورودی جنوبی تعز است.
این پیش‌روی‌ها، ارتباط میان مناطق تحت کنترل صنعا در شمال و مناطق ساحلی غربی (نزدیک باب‌المندب) را تقویت کرده و توانایی نیروهای وفادار به عربستان برای استفاده از تعز به عنوان نقطه آغاز عملیات یا پشتیبانی را کاهش می‌دهد.
به طور خلاصه، معادله نظامی در تعز از درگیری‌های پراکنده به سمت تنگ‌تر کردن حلقه محاصره لجستیکی و استراتژیک علیه نیروهای وفادار به عربستان در شهر و حومه جنوبی آن تغییر کرده است.