اسلایدشوسیاستگزارشمنطقه

داووداوغلو در نجف و کربلا؛ ترکیه در پی گسترش نفوذ در میان شیعیان عراق

خبرگزاری دید: سفر احمد داووداوغلو، نخست‌وزیر پیشین ترکیه، به نجف، کوفه و کربلا و دیدارهای او با چهره‌های برجسته سیاسی و مذهبی عراق، تلاش انقره برای گسترش ارتباط با طیف‌های مختلف این کشور را برجسته کرده است؛ رویکردی که در کنار مناسبات اقتصادی و امنیتی، می‌تواند دامنه حضور ترکیه را در محیط سیاسی و مذهبی شیعیان عراق افزایش دهد.

داووداوغلو در نجف و کربلا؛ ترکیه در پی گسترش نفوذ در میان شیعیان عراق

داووداوغلو در جریان سفر سه تا پنج اکتوبر به عراق، پس از شرکت در مراسم سالگرد درگذشت جلال طالبانی، رئیس‌جمهور پیشین این کشور، به زیارت حرم امام حسین (ع)، حضرت ابوالفضل العباس (ع) و امیرالمؤمنین علی (ع) رفت. او در کربلا با شیخ عبدالمهدی کربلایی، متولی شرعی آستان مقدس حسینی، و در نجف با جواد الخوئی دیدار کرد. بازدید از مسجد کوفه و مقام‌های مسلم بن عقیل، هانی بن عروه و مختار ثقفی نیز بخشی از برنامه این سفر بود.

او در بغداد با نزار آمیدی، رئیس‌جمهور عراق، هیبت الحلبوسی، رئیس پارلمان، عمار حکیم، محمد الحلبوسی، خمیس خنجر، فالح فیاض و همام حمودی دیدار کرد. گفت‌وگوها موضوعاتی چون روابط دوجانبه، تحولات منطقه و امنیت عراق را دربر گرفت. عمار حکیم نیز بر ضرورت قرار گرفتن تمام سلاح‌ها زیر کنترل دولت عراق تأکید کرد.

این سفر در چارچوب تلاش ترکیه برای تقویت روابط با گروه‌های سیاسی، مذهبی و اجتماعی عراق قابل بررسی است. انقره که پیش‌تر مناسبات گسترده‌ای با اقلیم کردستان، جریان‌های اهل‌ سنت و دولت مرکزی عراق داشته، اکنون از مسیر ارتباط با چهره‌های شیعی و مراکز مذهبی نجف و کربلا نیز به دنبال گسترش تعاملات خود است. با این حال، این دیدارها به‌تنهایی نشان‌دهنده تغییر موضع طرف‌های عراقی در قبال ایران نیست.

ابعاد اقتصادی این سیاست نیز اهمیت دارد. حجم تجارت ترکیه و عراق در سال ۲۰۲۵ به ۱۶٫۸ میلیارد دالر رسید و دو کشور در جولای ۲۰۲۶ هدف افزایش مبادلات به ۳۰ میلیارد دالر را مطرح کردند. پروژه «جاده توسعه» برای اتصال بندر فاو به ترکیه و بازارهای اروپا نیز از محورهای مهم همکاری دو کشور است.

برخی تحلیل‌ها، گسترش ارتباط ترکیه با نخبگان شیعه و مراکز دینی عراق را مکمل اهداف اقتصادی و سیاسی انقره و هم‌پوشان با سیاست آمریکا برای محدود کردن نفوذ ایران می‌دانند. با این حال، ارزیابی میزان تحقق این اهداف به شواهد بیشتری درباره پیامدهای عملی این ارتباطات نیاز دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا