خبرگزاری دید: هزاران خانواده فلسطینی در نوار غزه، با گذشت ماه‌ها و سال‌ها از ناپدیدشدن اعضای خانواده‌های‌شان، همچنان از سرنوشت آنان بی‌خبرند؛ وضعیتی که به گفته فعالان حقوق بشر، با نبود اطلاعات درباره بازداشت‌شدگان و تخریب گسترده مناطق مسکونی، پیچیده‌تر شده است.
عمر نوفل، رئیس کمیته دولتی رسیدگی به مفقودان غزه، گفته است که تاکنون ۲۱ هزار و ۵۰۰ مورد ناپدیدشدن به‌گونه رسمی ثبت شده است. به گفته او، سرنوشت ۶ هزار نفر همچنان نامعلوم است و حدود ۸ هزار تن نیز زیر آوار دفن شده‌اند. این آمار تنها موارد ثبت‌شده را شامل می‌شود و هزاران مورد دیگر گزارش نشده‌اند.
در میان این خانواده‌ها، تهانی فیاض، مادر ۵۲ ساله فلسطینی، از نوامبر ۲۰۲۴ در جست‌وجوی پسر ۲۲ ساله‌اش “منار” است. او می‌گوید پسرش خیمه خانواده را در منطقه المواصی ترک کرد و دیگر بازنگشت.
فیاض هنوز لباس‌ها و وسایل شخصی پسرش را نگه داشته و هر روز عکس‌ها و ویدیوهای او را در تلفن همراهش تماشا می‌کند. او به رسانه‌ها گفته است: «تمام زندگی‌ام زیرورو شده است. هیچ چیزی درباره پسرم نمی‌دانم و هیچ‌کس به ما پاسخ نمی‌دهد که چه اتفاقی برای او افتاده و اکنون کجاست.»
خانواده منار می‌گویند بیش از ۷۰ جسد را برای یافتن نشانی از او بررسی کرده و به شفاخانه‌ها، مراکز پولیس و هلال احمر مراجعه کرده‌اند، اما تاکنون پاسخی دریافت نکرده‌اند.
احمد الاستل، پدر ۵۶ ساله فلسطینی نیز از فبروری ۲۰۲۴ در جست‌وجوی پسر ۱۵ ساله‌اش “سعید” است که هنگام تلاش برای بازگشت به خانه‌شان در شمال خان‌یونس ناپدید شد. به گفته او، نهادهای حقوق بشری اسرائیلی بازداشت پسرش را رد کرده‌اند، اما این پاسخ هنوز ابهام‌ها را برطرف نکرده است.
دکتر حسین حماد، فعال حقوق بشر در غزه، مفقودان را شامل افراد زیر آوار، بازداشت‌شدگان و کسانی می‌داند که هنگام حملات ناپدید شده‌اند. او اسرائیل را به پنهان‌کردن سرنوشت بازداشت‌شدگان متهم کرده و این وضعیت را نوعی «جنگ روانی و مجازات جمعی» خوانده است.
حماد خواستار ایجاد کمیسیون مستقل بین‌المللی برای بررسی سرنوشت مفقودان، دسترسی بدون محدودیت هلال احمر به مراکز بازداشت اسرائیل و ایجاد بانک ملی دی‌ان‌ای شده است.
بر اساس آمار وزارت صحت غزه، از اکتوبر ۲۰۲۳ تاکنون بیش از ۷۴ هزار فلسطینی کشته شده‌اند. در همین حال، هزاران خانواده همچنان در انتظار دریافت خبری از عزیزان ناپدیدشده‌شان هستند.