خبرگزاری دید: در پی افزایش تحرکات جبهات مخالف و نگرانی از گسترش درگیریها در بدخشان، طالبان با تقویت حضور نظامی، ایجاد مراکز پهپادی، جابهجایی مقامهای امنیتی و بازداشت نظامیان پیشین، خود را برای مواجهه با بحرانهای احتمالی در بهار آینده آماده میکند.

سقوط ولسوالی یفتل در اواخر سرطان و حملات جبهه آزادی به مواضع طالبان در ولسوالی زیباک، نگرانیهای امنیتی این گروه را افزایش داده است. در جریان تصرف یفتل، نیروهای جبهه «سپاهیان میهن» ساختمان ولسوالی، فرماندهی امنیه و اداره استخبارات طالبان را تصرف کردند و تجهیزات نظامی به دست آوردند. چند روز بعد نیز حملات جبهه آزادی در زیباک تلفاتی به طالبان وارد کرد.
پس از این تحولات، طالبان موجی از بازداشت نظامیان حکومت پیشین را در ولسوالیهای یفتل، شکی، ارگو، کشم و فیضآباد آغاز کرد. دهها نفر به اتهام همکاری با جبهات مخالف یا برنامهریزی برای حمله به طالبان بازداشت شدهاند.
همزمان، طالبان دو مرکز عملیات پهپادی در بدخشان ایجاد کرده و در نظر دارد مرکز دیگری در ولسوالی کران و منجان بسازد. همچنین برنامه استقرار یک لوای جدید سرحدی در این منطقه و تقویت تجهیزات توپخانهای فرقه ۲۱۹ عمر ثالث در دستور کار قرار گرفته است.
طالبان پس از سقوط یفتل، والی و فرمانده پولیس جدیدی برای بدخشان تعیین کرد و تغییرات گستردهای را در سطح ولسوالیها و ساختارهای امنیتی آغاز کرد. بر اساس سیاست جدید، قرار است مسئولیتهای اداری و امنیتی هر ولسوالی به افراد بومی همان منطقه واگذار شود.
از سوی دیگر، وزارت دفاع طالبان روند جذب جوانان مناطق مرزی، بهویژه اسماعیلیان را آغاز کرده است. منابع محلی میگویند جبهات مخالف، بهخصوص جبهه آزادی نیز برای جذب نیرو در این مناطق فعالیت دارند و در این زمینه موفقیت بیشتری کسب کردهاند.
افزایش انفجارها در فیضآباد و گسترش ایستهای بازرسی نیز از تشدید تدابیر امنیتی طالبان حکایت دارد.
با وجود این تحولات، رحمتالله نجیب، والی طالبان در بدخشان، حضور جبهات مخالف را انکار کرده است. قاری فصیحالدین، رئیس ستاد ارتش طالبان نیز مدعی شده که هیچ نیروی مخالفی در بدخشان و پنجشیر حضور ندارد.
با این حال، هیأتی مشترک از وزارتهای دفاع و داخله و ریاست استخبارات طالبان در ۱۲ میزان برای بررسی وضعیت امنیتی، آمادگی نیروها و مناطق مرزی به بدخشان و تخار سفر کرد.
تحرکات نظامی و امنیتی طالبان در بدخشان، در کنار انکار حضور مخالفان، از نگرانی جدی این گروه نسبت به گسترش مقاومت مسلحانه حکایت دارد. اختلافات درونی طالبان، رقابت بر سر منابع معدنی و نارضایتیهای اجتماعی نیز بر پیچیدگی وضعیت افزوده است. به نظر میرسد طالبان در آستانه بهار آینده با آزمونی فراتر از یک رویارویی نظامی مواجه باشد؛ بحرانی که ریشههای آن را باید در انحصار قدرت، حذف نیروهای بومی و نارضایتیهای انباشته در این ولایت جستوجو کرد.