طرح ابتکاری ایران: اتصال ریلی به چین از مسیر افغانستان با کاهش ۵۰ درصدی مسافت حملونقل
خبرگزاری دید: جمهوری اسلامی ایران با طرح ابتکاری جدید خود برای اتصال ریلی به چین از مسیر افغانستان، تحولی بزرگ در کریدور ترانزیت شرق به غرب ایجاد کرده است.
جمهوری اسلامی ایران با اجرای طرح ابتکاری جدید برای اتصال ریلی به چین از مسیر افغانستان، قادر خواهد بود مسافت حملونقل کالا را تا ۵۰ درصد کاهش دهد و امکان حرکت مستقیم قطارها تا اروپا را فراهم کند.
این پروژه که به کاهش ۵۰ درصدی مسافت حملونقل و حذف مراحل پرهزینه و وقتگیر ترانشیپ کالا در مرزها منجر میشود، میتواند نقشی کلیدی در تسهیل تجارت و حملونقل کالا بین ایران، افغانستان، چین و اروپا ایفا کند.
شهریار نقیزاده، مدیرکل بازرگانی خارجی راهآهن جمهوری اسلامی ایران، در این باره گفت: «با اجرای این پروژه، علاوه بر کاهش مسافت حملونقل، امکان سیر مستقیم قطارها از چین تا اروپا فراهم خواهد شد.
این طرح به ویژه برای تجار و کشورهای منطقه که تاکنون با مشکلات ترانشیپ روبهرو بودهاند، مزایای فراوانی به همراه دارد.
در حال حاضر، کالاهایی که از چین به ایران یا اروپا منتقل میشوند، در مرزهای چین با قزاقستان و ترکمنستان و همچنین در مرز ایران با ترکمنستان و افغانستان دچار تغییر واگن یا تخلیه و بارگیری مجدد میشوند.
این فرایند باعث افزایش زمان و هزینههای حملونقل میشود. نقیزاده افزود که با اجرای طرح جدید، از این پس ترانشیپ کالا در مرزها حذف خواهد شد.
پروژه توسعه خط ریلی افغانستان به شکل نرمال شامل ساخت ۶۴ کیلومتر خط ریلی از هرات به مزارشریف است که در نهایت به ایالت سینکیانگ چین متصل خواهد شد.
این مسیر بهویژه در مناطق صعبالعبور طراحی شده و شرکتهایی از افغانستان نیز برای همکاری در ساخت این خط اعلام آمادگی کردهاند.
نقیزاده همچنین تاکید کرد که این طرح میتواند علاوه بر مزایای اقتصادی، وابستگی سیاسی افغانستان به شبکه ریلی ایران را تقویت کند، با تکمیل این پروژه، روابط تجاری ایران و افغانستان بهطور چشمگیری بهبود خواهد یافت.
همزمان با این پروژه، صادرات ریلی ایران به افغانستان شاهد رشد قابل توجهی بوده است.
در ۱۰ ماهه سال جاری، صادرات ریلی ایران به افغانستان به ۵۷۰ هزار تن رسید که نسبت به سال گذشته رشد ۳۸ برابری را نشان میدهد.
این طرح ریلی، که به عنوان یکی از پروژههای استراتژیک در زمینه حملونقل بینالمللی شناخته میشود، میتواند در کوتاهمدت موجب افزایش ۵۰ درصدی حجم حملونقل کالا بین چین، ایران و اروپا شود و مسیرهای تجاری جدیدی را برای این کشورها فراهم کند.