خبرگزاری دید: در میانه تشدید درگیریها در منطقه، نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران با اتکا به توان بومی و قدرت بازدارندگی خود دامنه عملیاتهای نظامی را گسترش دادهاند. فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران اعلام کرده که از این پس «هیچ موشکی با کلاهک کمتر از یک تُن شلیک نخواهد شد»؛ تصمیمی که نشاندهنده ارتقای سطح بازدارندگی و ورود ایران به مرحلهای جدید از پاسخهای راهبردی است. در حملات شب گذشته نیز برای نخستین بار از حجم بالایی از موشکهای دوربرد با سر جنگی سنگین استفاده شد؛ عملیاتی که بهعنوان «بزرگترین و پرتخریبترین حمله علیه مواضع آمریکا و اسرائیل از ابتدای جنگ» توصیف شده است. منابع ایرانی همچنین از انهدام پایگاههای مهم آمریکا، از جمله پایگاه هلیکوپتری العدیری و نابودی یک سامانه پاتریوت در اربیل خبر دادهاند.

در ادامه این تحولات، حزبالله لبنان نیز یک مرکز راهبردی ارتباطات ماهوارهای رژیم اسرائیل را هدف قرار داده؛ مرکزی که بهعنوان «قلب تپنده سامانههای ارتباطات ماهوارهای رژیم صهیونیستی» شناخته میشد و نقش مهمی در انتقال دادههای نظامی داشت.
در سطح منطقهای، گزارشها نشان میدهد که تنگه هرمز عملاً به حالت تعطیل درآمده و عبور کشتیها به «نزدیک صفر» رسیده است. یک مقام ارشد ایرانی تأکید کرده که «تا اطلاع بعدی اجازه نخواهیم داد حتی یک لیتر نفت به طرف متخاصم صادر شود». این وضعیت فشار سنگینی بر بازار جهانی انرژی وارد کرده و بهگفته بلومبرگ، استراتژی ایران «تحمیل هزینه اقتصادی غیرقابل تحمل به دولت ترامپ» است.
در واکنش به این تحولات، دونالد ترامپ مدعی شده که جنگ «تا حد زیادی به پایان رسیده است». در مقابل، مقامات ایرانی تأکید کردهاند که «پایان جنگ را ایران تعیین میکند.»
در عرصه دیپلماسی، سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، اعلام کرده که «گفتوگو با آمریکا دیگر در دستور کار ایران نیست» و کاهش صادرات نفت را نتیجه «حملات آمریکا و اسرائیل» دانسته است. منابع مطلع نیز به الجزیره گفتهاند که تهران «هیچ پیامی از آمریکا دریافت نمیکند» و تا تحقق «هدف استراتژیک» خود پاسخی به میانجیگران نخواهد داد.
در سطح بینالمللی، اتحادیه اروپا اعلام کرده که آماده تسهیل بازگشت ایران و آمریکا به مذاکرات است و «دیپلماسی را تنها راه عملی» میداند؛ نشانهای از نگرانی فزاینده قدرتهای جهانی نسبت به پیامدهای ادامه فشارهای نظامی و اقتصادی علیه ایران.
مجموع این تحولات نشان میدهد که ایران با اتکا به توان دفاعی، انسجام سیاسی و ابتکار عمل منطقهای، در موقعیتی قرار گرفته که میتواند معادلات میدانی و دیپلماتیک را تحت تأثیر قرار دهد. در حالی که فشارهای خارجی ادامه دارد، تهران با ترکیبی از قدرت بازدارندگی، مدیریت بحران و تعیین خطوط سرخ روشن، نقش تعیینکنندهای در شکلدهی به آینده این بحران ایفا میکند.