خبرگزاری دید: دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، از آغاز تجاوز به ایران، مجموعهای از اظهارات متناقض، تهدیدآمیز و گاه متضاد درباره این جنگ، نقش ناتو و وضعیت تنگه هرمز مطرح کرده است؛ اظهاراتی که از «پیروزی کامل» تا «نیاز فوری به کمک» از «عدم نیاز به متحدان» تا «درخواست همکاری فوری از آنان» در نوسان بوده است.
مرور این جدول زمانی نشان میدهد که پیامهای رئیسجمهور آمریکا در فاصلهای کوتاه، بارها تغییر جهت داده و فضای سیاسی و دیپلماتیک را با سردرگمی و واکنشهای گسترده روبهرو کرده است.
۳ مارچ: «ما در جنگ پیروز شدیم.»
۷ مارچ: «ما ایران را شکست دادیم.»
۹ مارچ: «جنگ تقریباً بهطور کامل و بسیار زیبا در حال پایان است.»
۱۱ مارچ: «هیچوقت دوست نداری زود بگویی که بردی. ما بردیم. در همان ساعت اول کار تمام شد.» ۱۲ مارچ: «ما بردیم، اما هنوز کاملاً برنده نشدهایم.»
۱۳ مارچ: «ما در جنگ پیروز شدیم.»
۱۴ مارچ: «لطفاً به ما کمک کنید.»
۱۵ مارچ: «اگر به ما کمک نکنی، قطعاً آن را به خاطر خواهم سپرد.»
۱۶ مارچ: «در واقع، ما اصلاً به هیچ کمکی نیاز نداریم.»
۱۶ مارچ: «فقط داشتم امتحان میکردم ببینم چه کسی به حرفم گوش میدهد.»
۱۶ مارچ: «اگر ناتو کمک نکند، متحمل ضرر بسیار بدی خواهد شد.»
۱۷ مارچ: «ما نه به کمک ناتو نیاز داریم و نه آن را میخواهیم.»
۱۷ مارچ: «برای خروج از ناتو به تأیید کنگره نیاز ندارم.»
۱۸ مارچ: «متحدان ما باید در بازگشایی تنگه هرمز همکاری کنند.»
۱۹ مارچ: «متحدان آمریکا باید کنترل اوضاع را به دست بگیرند – وارد عمل شوند و به باز کردن تنگه هرمز کمک کنند.»
۲۰ مارچ: «ناتو بزدل است.»
۲۱ مارچ: «تنگه هرمز باید توسط کشورهایی که از آن استفاده میکنند محافظت شود. ما از آن استفاده نمیکنیم، نیازی به باز کردن آن نداریم.»
۲۲ مارچ: «این آخرین بار است. به ایران ۴۸ ساعت فرصت میدهم. تنگه را باز کنید.»
۲۲ مارچ: «ایران مُرد»
۲۳ مارچ: «ما مذاکرات بسیار خوب و سازندهای با ایران داشتیم.»
۲۴ مارچ: «ما در حال پیشرفت هستیم.»
۲۵ مارچ: «آنها به ما هدیهای دادند و هدیه امروز رسید و هدیهای بسیار بزرگ، با ارزش بسیار زیاد بود. نمیخواهم به شما بگویم آن هدیه چیست، اما جایزه بسیار مهمی بود.»
۲۶ مارچ: «قراری بگذارید، وگرنه همینطور به غافلگیر کردن شان ادامه میدهیم.»
۲۷ مارچ: «ما مجبور نیستیم برای ناتو آنجا باشیم.»
۲۸ مارچ: بدون نقل قول مهم
۲۹ مارچ: ادعا شد که مذاکرات در حال پیشرفت است.
۳۰ مارچ: «تنگه هرمز را فوراً باز کنید، وگرنه با عواقب ویرانگری روبرو خواهید شد.»
۳۱ مارچ: ادعا کرد که توافق «بسیار نزدیک» است و ایران «کار درست را انجام خواهد داد»
۱ اپریل: «به زودی خواهیم دید چه اتفاقی میافتد.»
۲ اپریل: تکرار کرد که احتمال توافق وجود دارد، در حالی که هشدار داد در صورت عدم دستیابی به توافق، حملات ادامه خواهد یافت.
۳ اپریل: «قرار است اتفاق بزرگی بیفتد.»
۴ اپریل: گفت ایران باید «فوراً» به تعهدات خود عمل کند، یا با عواقب بیشتری روبهرو شود.
۵ اپریل: «تنگه لعنتی را باز کنید، حرامزادههای دیوانه، وگرنه در جهنم زندگی خواهید کرد.»
۶ اپریل: «ایران دشمنی قدرتمند است. ایرانیها جنگجویانی سرسخت هستند و از تسلیم شدن امتناع میکنند».
به باور تحلیلگران، این رشته اظهارات متناقض، از اعلام پیروزیهای زودهنگام تا تهدیدهای تند و سپس ادعای پیشرفت در مذاکرات، تصویری از سیاستورزی غیرقابل پیشبینی و فاقد انسجام ارائه میدهد. بهگفته آنان، چنین رفتاری نهتنها پیام روشنی به متحدان و رقبا منتقل نمیکند، بلکه میتواند اعتبار دیپلماسی آمریکا را تضعیف کرده و تصمیمگیری در شرایط بحران را دشوارتر سازد.
بسیاری از ناظران معتقدند این نوع تغییر مواضع پیدرپی، فضای بینالمللی را بیثباتتر کرده و آمریکا را غیرقابل اعتمادترین کشور در نظام بینالملل ساخته است.