خبرگزاری دید: بر بنیاد گزارش «مجمع جهانی شهری(WUF13)»، نزدیک به ۳ میلیارد نفر در جهان با نوعی از مشکلات مسکن روبهرو اند.
همزمان، افغانستان نیز با شتاب بیسابقه بهسوی شهرنشینی در حرکت است و پیشبینی میشود تا سال ۲۰۶۰، نیمی از جمعیت کشور در شهرها زندگی کنند؛ روندی که میتواند هم فرصتساز و هم چالشبرانگیز باشد.
در گزارش تازه «مجمع جهانی شهری» آمدهاست که بیش از ۱.۱ میلیارد نفر در سکونتگاههای غیررسمی یا زاغهها زندگی میکنند و بیش از ۳۰۰ میلیون نفر در سطح جهان بیسرپناه اند. این وضعیت در حالی مطرح میشود که تغییرات اقلیمی و نابرابریهای اجتماعی نیز بر بحران مسکن افزودهاست.
این مجمع تاکید میکند که مسکن میتواند نقش کلیدی در تقویت شمولیت اجتماعی، برابری و تابآوری ایفا کند. در همین راستا، راهکارهایی چون برنامهریزی یکپارچه شهری، سازگاری با تغییرات اقلیمی، تامین امنیت زمین و مالکیت، حکومتداری فراگیر و اقدامات محلی از جمله اولویتها عنوان شدهاند.
در افغانستان، روند شهرنشینی با سرعت قابل توجهی در حال افزایش است. کارشناسان باور دارند که تا سال ۲۰۶۰، یک نفر از هر دو افغانستانی در شهرها زندگی خواهد کرد؛ تغییری که ساختار اجتماعی و اقتصادی کشور را دگرگون میسازد.
از دید کارشناسان، اگر این روند بهدرستی مدیریت شود، میتواند فرصتی برای رشد اقتصادی، ایجاد شغل و بهبود کیفیت زندگی شهروندان باشد، اما در صورت نبود برنامهریزی موثر، خطر گسترش سکونتگاههای غیررسمی، فشار بر زیرساختها و افزایش نابرابریها نیز وجود دارد.
در چنین شرایطی، تاکید بر توسعه پایدار شهری و استفاده از فرصت شهرنشینی بهعنوان نیروی محرک پیشرفت، از مهمترین اولویتهای آینده افغانستان بهشمار میرود.
مجمع جهانی شهری قرار است از ۱۷ تا ۲۲ می نشستی را با حضور کارشناسان شهری در باکو، آذربایجان، برگزار کند.