خبرگزاری دید: غیبت کامل رهبران کلیسای مورمون در مراسم مذهبیِ مورد حمایت کاخ سفید، تازهترین نشانه از فاصلهگیری این نهاد قدرتمند مذهبی از اولویتهای دولت ترامپ است؛ شکافی که با تمرکز فزاینده کلیسا بر امور خیریه و تعاملات بینادیانی، هر روز عمیقتر میشود.
غیبت چشمگیر «کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان» (LDS) از تجمع بزرگ «جوبیلی» که ۱۷ می با حمایت مستقیم کاخ سفید و با هدف «تقدیس دوباره آمریکا برای خدا» برگزار شد، بهعنوان یکی از معنادارترین نشانههای فاصلهگیری این کلیسا از دولت ترامپ تعبیر شده است. در این مراسم که هزاران نفر از هواداران جریان «ماگا» حضور داشتند، هیچیک از رهبران کلیسای مورمون بر سکوی سخنرانی ظاهر نشدند؛ موضوعی که با توجه به گرایش اکثریت اعضای این کلیسا به حزب جمهوریخواه، اهمیت دوچندان دارد.
این غیبت به معنای مخالفت ایدئولوژیک با مفاهیمی مانند «ویژه بودن آمریکا» یا «نقش الهی این کشور در تاریخ نجات» نیست؛ باورهایی که در متون مقدس مورمونها، از جمله «کتاب مورمون» ریشه دارد. رهبران پیشین کلیسا و رئیس کنونی آن، دالین اوکس نیز قانون اساسی آمریکا را سندی الهامگرفته از خداوند میدانند. بنابراین پیامهای مذهبی رهبران انجیلیِ حامی ترامپ در جوبیلی میتوانست برای بسیاری از مورمونها جذاب باشد، اما عدم حضور رهبران LDS و جهتگیریهای اخیر این نهاد، نشان میدهد که اولویتهای کلیسا با اولویتهای دولت دوم ترامپ همسو نیست.
کلیسای مورمون در ظاهر از انتقاد مستقیم به رئیسجمهور پرهیز میکند. برای نمونه، بیانیه ۲۸ فبروری این کلیسا درباره «وضعیت رو به تحول در ایران» تنها ابراز نگرانی و همدردی بود و هیچ اشارهای به عاملان بحران نداشت. با این حال، عملکرد کلیسا در سال گذشته مسیر متفاوتی را ترسیم کرده است. در حالی که دولت ترامپ سیاستهای تنبیهی علیه ایران و ونزویلا را تشدید کرده، کوبا را تحت محاصره سوختی قرار داده و حتی گرینلند را تهدید به الحاق کرده است، کلیسای LDS تمرکز خود را بر گسترش کمکهای بشردوستانه گذاشته است؛ گویی تلاش میکند خلأ ناشی از کاهش شدید بودجههای USAID را پر کند.
تنها در هفتههای اخیر، کلیسا ۲۵ میلیون دالر به یونیسف برای تغذیه مادران و کودکان اختصاص داده است؛ در زمانی که دولت ترامپ از اوایل ۲۰۲۵ بودجههای غذا، دارو و واکسیناسیون را حذف کرده است. بر اساس برآورد دانشکده بهداشت عمومی فیلدینگ در UCLAاین کاهشها میتواند طی چهار سال آینده به مرگ بیش از ۱۴ میلیون نفر منجر شود؛ از جمله ۴ میلیون کودک زیر پنج سال.
کلیسای مورمون در سال ۲۰۲۵ مجموعاً ۱.۵۸ میلیارد دالر به فعالیتهای امدادی جهانی اختصاص داده و در داخل آمریکا نیز با ارسال کامیونهای بزرگ مواد غذایی به ۲۵۰ بانک غذا، مشارکتی بیسابقه در مبارزه با گرسنگی داشته است. این تأکید بر خیریه، بهنوعی «مودبانهترین و مورمونیترین» شکل تقابل غیرمستقیم با دولت تلقی میشود؛ در دورانی که برخی چهرههای مسیحیِ نزدیک به جریان ماگا، همدلی را «ضعف» میخوانند.
همزمان، کلیسا در حال تقویت هویت جهانی خود است. در کنفرانس عمومی اپریل امسال، ۴۰ درصد سخنرانان از خارج آمریکا بودند؛ بالاترین میزان در تاریخ این نهاد. همچنین تلاشهای بین ادیانی کلیسا، بهویژه تعامل با مسلمانان، در تضاد آشکار با گفتمان ضداسلامی جریان ماگا قرار دارد. نمونه بارز آن، سخنرانی ارشد کریستوفر ژیرو-کریر در مسجدی در کنیا و تأکید او بر نقش کلیسا بهعنوان «سفیر خوبیِ اسلام» بود.
این رویکرد نه «ووک» است و نه سیاسی، بلکه بازگشتی به نزاکت انسانی و تلاش برای حفظ پلورالیزم دینی در جامعهای است که روزبهروز قطبیتر میشود. کلیسای LDS اکنون در میانه شکاف میان اخلاق مذهبی و سیاست تهاجمی دولت ترامپ، مسیر خود را انتخاب کرده است.
واحد بینالملل