خروج سود از پاکستان ۳۲ درصد بیشتر از سرمایه‌گذاری جدید شد

خبرگزاری دید: گزارش تازه نهادهای اقتصادی پاکستان نشان می‌دهد که در ۱۱ ماهه نخست سال مالی ۲۰۲۵–۲۰۲۶، میزان خروج سود شرکت‌های خارجی از این کشور به ۲.۱۵ میلیارد دالر رسیده؛ رقمی که ۳۲ درصد بیشتر از کل سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی جدید است. کارشناسان این روند را نشانه‌ای از بحران اعتماد سرمایه‌گذاران و توقف سرمایه‌گذاری داخلی می‌دانند.

بر اساس داده‌های رسمی، شرکت‌های خارجی در ۱۱ ماهه نخست سال مالی جاری ۲.۱۵۴ میلیارد دالر سود و سود سهام از پاکستان خارج کرده‌اند؛ در حالی که کل سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی جدید کمتر از این میزان بوده و فاصله‌ای نیم میلیارد دلاری ایجاد کرده است. این رقم نسبت به مدت مشابه سال گذشته (۲.۱۰۵ میلیارد دلار) نیز افزایش نشان می‌دهد.

کارشناسان اقتصادی معتقدند که مشکل اصلی، تنها بی‌میلی سرمایه‌گذاران خارجی نیست؛ بلکه سرمایه‌گذاری داخلی نیز عملاً متوقف شده است.

به باور آنان، تا زمانی که سرمایه‌گذاران بومی وارد میدان نشوند، سرمایه‌گذاران خارجی نیز ریسک حضور در بازار پاکستان را نمی‌پذیرند. این وضعیت، چرخه‌ای از بی‌اعتمادی و خروج سرمایه ایجاد کرده است.

گزارش‌ها نشان می‌دهد که تقریباً نیمی از کل سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی پاکستان تنها از سوی چین و هنگ‌کنگ تأمین می‌شود؛ موضوعی که آسیب‌پذیری ساختار اقتصادی این کشور را افزایش داده است.

طبق داده‌های منتشرشده، بیشترین خروج سود از پاکستان مربوط به کشورهای زیر است:

بریتانیا ۵۸۵.۶ میلیون دالر
چین ۴۵۶.۳ میلیون دالر (تقریباً دو برابر سال گذشته)
هالند ۱۹۰ میلیون دالر
ایالات متحده ۱۸۳ میلیون دالر
– امارات ۱۳۷.۶ میلیون دالر
سوئیس ۱۰۰.۷ میلیون دالر

کارشناسان می‌گویند لغو محدودیت‌های خروج ارز پس از توافق با صندوق بین‌المللی پول، به خروج سریع‌تر سود شرکت‌ها کمک کرده است.

طبق اعلام بانک مرکزی پاکستان تا تاریخ ۱۲ جون:

ذخایر بانک مرکزی: ۱۷.۲۲۱ میلیارد دالر (افزایش ۶ میلیون دالری)
کل ذخایر ارزی کشور: ۲۲.۷۴۱ میلیارد دالر
شامل ۵.۵۲ میلیارد دالر سپرده بانک‌های تجاری

این ارقام نشان می‌دهد که با وجود افزایش محدود ذخایر، فشار خروج سرمایه همچنان ادامه دارد.

تحلیلگران معتقدند که ادامه این روند می‌تواند پاکستان را با کمبود سرمایه، کاهش رشد اقتصادی و افزایش وابستگی خارجی روبه‌رو کند.

تا زمانی که فضای کسب‌وکار اصلاح نشود و سرمایه‌گذاران داخلی به میدان بازنگردند، جذب سرمایه‌گذاری خارجی پایدار، دشوار خواهد بود.