خبرگزاری دید: هزار و چهار صد سال پیش، آنگاه که باطل در چنگال حقیقت خرد میشد و ترس و سراسیمگی مرکز فرماندهی جهل و تزویر را فرا گرفته بود، حیلهای سنجیده شد تا هم جریان باغی، خود از تباهی و شکست رهایی پیدا کند و هم با جلب توجه هزاران مسلماننمای کجفهم بیخبر، رخنهای در لشکر مقابل ایجاد کند که با گذشت چهارده قرن هنوز جبران نشده است.
امروز نیز تکرار همان روز است؛ طرف با داشتن انبارهای بیحساب سلاحهای پیشرفته و کانتینرهای پول و حمایت شقیترین قدرتهای نظامی و استخباراتی، در مقابل عزم و ایمان چندتا رزمنده پابرهنه دمپاییپوش، شکست میخورد و توان نظامیای که طی سالها با پول بیپایان نفت و حجاج خریداری کرده است، ظرف چند روز خرد و مچاله میشود. آنگاه به این فکر میافتد که اینبار به جای قرآن کعبه را بر سر نیزه کرده و فریاد واویلا سر دهد.
چقدر این فتنه شبیه فتنه اسرائیل است؛ در جنگ ۱۲ روزه، اسرائیل موشکهای ایرانی را که از آسمان بیتالمقدس میگذشت، دستاویز ساخت و ادعا کرد ایران میخواهد بیتالمقدس را تخریب کند. امروز هم آلسعود همان نسخه را با پرچم اسلام اجرا میکند؛ تصویر پهپاد یمنی را که بنا بر روایت انصارالله برای هدفی نظامی یا نفتی در حرکت بوده و از آسمان مکه گذشته، گرفتهاند و آن را «حمله به مکه» جلوه دادهاند.
اگر موشک یا پهپادی قرار باشد هدفی را در اسرائیل یا عربستان بزند، مگر قرار است از زیر زمین برود؟ سرانجام باید از آسمان بگذرد؛ و اگر مسیرش از بیتالمقدس یا مکه گذشت، مسیر، هدف نیست. همینجا است که صفین، اسرائیل و آلسعود به هم میرسند؛ وقتی در میدان کم میآورند، مقدسات را از جای خود پایین میکشند، بر سر نیزه میبرند و از احساسات مردم سپر میسازند.
کعبه برای آلسعود بیش از آنکه حرم امن الهی باشد، کارت بازی اقتصادی و سیاسی است؛ همان کعبهای که در روزهای سرمستی نفت و ثروت و قراردادهای میلیاردی با غرب، نمادش را به صحنه ابتذال میکشاند، زن بدکاره را بر نماد آن میرقصاند و پرده مقدسش را در اختیار جفری اپستینِ بدنام میگذارند، اما همین که در میدان کم میآورند، ناگهان کعبه را بر سر نیزه میکنند و فریاد واویلا سر میدهند که: «های مردم! اینها دارند کعبهتان را میزنند!»
میبینیم که پس از چهارده قرن، همان حیله با پرچمهای تازه برگشته است. نیزهها عوض شدهاند؛ فتنه همان فتنه است.
نویسنده: سید حسن موسوی – خبرگزاری دید