خبرگزاری دید: در حالی که جهان روز جهانی صلح را گرامی میدارد، واقعیتهای ژئوپلیتیکی منطقه و جهان، تصویر متفاوتی از این آرزو ارزش انسانی به نمایش میگذارند. حملات فرامرزی، از جمله حمله هوایی تازه پاکستان به مناطق شرقی افغانستان، تنشهای مستمر میان ایران، آمریکا و اسرائیل و گسترش بیثباتی در خاورمیانه، نشان میدهد که صلح هنوز به یک آرمان دستنیافتنی برای میلیونها انسان تبدیل شده است.
تحولات اخیر ثابت کرده که هیچ جنگی در محدوده جغرافیایی خاصی محصور نمیماند، بلکه هر درگیری، زنجیرهای از پیامدهای امنیتی، اقتصادی و انسانی را فراتر از مرزها ایجاد میکند. تشدید تقابلهای منطقهای نهتنها موجب افزایش هزینههای اقتصادی و بحرانهای انسانی میشود، بلکه خلأهای امنیتی خطرناکی را نیز پدید میآورد؛ خلأهایی که همواره بستری مناسب برای رشد گروههای افراطی و تروریستی بودهاند.
افغانستان نمونهای روشن از این واقعیت است. هرگونه افزایش تنش در پیرامون این سرزمین میتواند زمینه را برای تقویت شبکههای تروریستی، گسترش قاچاق، مهاجرتهای اجباری و بیثباتی بیشتر در منطقه فراهم سازد. از سوی دیگر، استمرار رقابتهای ژئوپلیتیکی میان قدرتهای منطقهای و جهانی، فرصتهای همکاری برای توسعه، مبارزه با فقر و تأمین امنیت پایدار را محدود میکند.
روز جهانی صلح فرصتی است تا جامعه جهانی فراتر از شعارها بیندیشد و به این حقیقت اذعان کند که صلح صرفاً نبود جنگ نیست، بلکه وجود عدالت، گفتوگو، اعتماد متقابل و همکاری منطقهای در ابعاد وسیع و فراگیر است و به واقع، در نبود این ارزشها و آرزوهای انسانی است که جنگ شکل میگیرد. بنابراین تا زمانی که منطق تقابل بر منطق تعامل غلبه داشته باشد، جهان همچنان هزینههای سنگین جنگ را خواهد پرداخت و افراطگرایی از شکافهای ناشی از آن سود خواهد برد. صلح، امروز بیش از هر زمان دیگر، یک ضرورت امنیتی و انسانی برای همه جهان است.