خبرگزاری دید: یک زن ۳۲ ساله افغانستانی که با وجود تلاش وکلایش برای جلوگیری از اخراج، از سوی اداره مهاجرت و گمرک امریکا (ICE) به جمهوری آفریقای مرکزی منتقل شده است، میگوید در دوران بازداشت در امریکا با او و دیگر مهاجران «مثل حیوان» رفتار میشد و اکنون نیز در کشور سوم با آیندهای نامعلوم روبهرو است.
این زن که «فرزانه» معرفی شده، در ۲۸ آگست از سوی وکلایش برای جلوگیری از اخراج، درخواست فوری حکم موقت داد، اما همان روز، مقامهای امریکایی او را همراه با حدود ۴۰ تا ۵۰ مرد به جمهوری آفریقای مرکزی منتقل کردند. او بدون اسناد هویتی و مدارک کافی در بانگی، پایتخت این کشور، رها شد.
فرزانه و نامزدش که برای ویزای ویژه مهاجرتی امریکا (SIV) درخواست داده بود، در ماه می ۲۰۲۴ از مرز جنوبی وارد امریکا شدند و درخواست پناهندگی کردند. او میگوید سالها در بازداشت ICE سپری کرده و ماموران با وی برخورد نامناسب داشتهاند.
او درباره دوران بازداشتش گفته است: «سالهای وحشتناکی بود؛ ما را مثل حیوان نگه میداشتند.»
فرزانه پس از انتقال به جمهوری آفریقای مرکزی میگوید تنها در اتاقش احساس امنیت میکند و هیچ شغل یا ارتباطی در این کشور ندارد. او گفته است: «اینجا هم وضعیت خطرناک است. هیچ ارتباطی ندارم، فرهنگ را نمیشناسم و حتی زبان را نمیفهمم. به خاطر طالبان نمیتوانم به کشورم برگردم. آینده من چه خواهد شد؟»
او همچنین گفته است که سازمان ملل و کشور میزبان تنها سه ماه حمایت اسکان مجدد برایش فراهم کردهاند. فرزانه در همین هفته به مالاریای ناشی از انگل Plasmodium falciparum مبتلا شده و وضعیت خود را «ناامیدکننده» توصیف کرده است.
در همین حال، واندایور، وکیل مهاجرتی، به نقل از موارد مشابه گفته است که حدود ۲۰ افغانستانی دیگر نیز در همان پرواز به کشورهای ثالث منتقل شدهاند. او میگوید خانوادههای مهاجران بازداشتشده در ایالتهایی مانند میسیسیپی، فلوریدا و لوئیزیانا از افزایش اخراجها نگراناند.
بر اساس قوانین بینالمللی، اصل «عدم بازگرداندن» یا non-refoulement مانع بازگرداندن پناهجویان به کشورهایی میشود که در آن با خطر شکنجه یا آزار و اذیت روبهرو هستند. با این حال، دولت امریکا در سالهای اخیر از انتقال برخی مهاجران به کشورهای ثالث بهعنوان مسیر اخراج استفاده کرده است.
یک یادداشت اداره ICE در جولای ۲۰۲۵ میگوید در صورتی که امریکا از کشور مقصد تضمین دیپلماتیک دریافت کند که فرد اخراجشده در آنجا با شکنجه یا آزار مواجه نخواهد شد و وزارت خارجه این تضمین را معتبر بداند، امکان اخراج فرد بدون طی برخی روندهای اضافی وجود دارد.
فرزانه اکنون در بانگی، بدون شغل و شبکه حمایتی، زندگی میکند و میگوید به دلیل شرایط امنیتی و بیماری، آیندهاش نامعلوم است. واندایور نیز با انتقاد از سیاست اخراج به کشورهای ثالث گفته است: «هیچ چیز انسانی در فرستادن پناهندگان به این مکانها برای خارج کردن نامشان از فهرستها وجود ندارد و بعد دولت اهمیتی نمیدهد که چه اتفاقی برای آنها میافتد.»