خبرگزاری دید: هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان، پس از سه روز اقامت و رایزنی با مقامهای ارشد این گروه در کابل، امروز پنجشنبه ۲۸ عقرب راهی میدان وردک شد. این سفر در ادامه تحرکات اخیر او برای تحکیم اقتدار مرکزی و مهار اختلافات درونی طالبان انجام شده است.

بر اساس خبرنامه رسمی طالبان، عبدالحق وثیق، رئیس استخبارات این گروه، به همراه والیان طالبان در غزنی و زابل، هبتالله را در این سفر همراهی کردهاند. او در دیدار با خیرالله خیرخواه، والی طالبان در میدان وردک و شماری از مقامهای محلی، بر ضرورت اطاعت، هماهنگی و یکپارچگی در ساختار حاکمیت این گروه تأکید کرده است.
رهبر طالبان همچنین خواستار گسترش آموزش، تقویت امنیت و توجه به جایگاه عالمان دینی شده و گفته است که بقای نظام به مشورت با علما وابسته است. او بر دسترسی همه درههای میدان وردک به آموزش تأکید کرده، اما بار دیگر درباره محرومیت دختران و زنان از آموزش و تحصیل سکوت کرده است.
آخندزاده از مسئولان محلی خواسته که وظایف خود را با اطاعت و احترام متقابل انجام دهند و برای حفظ حاکمیت طالبان از هیچ فداکاری دریغ نکنند. او همچنین بر هماهنگی ادارات دولتی با دادگاهها، وزارت امر به معروف و نیروهای امنیتی تأکید کرده است.
این سفر در حالی انجام شده که هبتالله طی هفتههای اخیر برای مدیریت اختلافات درونی طالبان و تقویت نفوذ جناح قندهار تحرکات بیشتری داشته است. او در جریان اقامت سهروزه در کابل، نشستهایی با وزیران، فرماندهان نظامی و مقامهای ارشد برگزار کرده و از جمله با قیوم ذاکر، معاون وزارت دفاع، دیدار داشته است. همچنین برنامهریزی برای دیدار او با سراجالدین حقانی، وزیر داخله طالبان و از چهرههای منتقد رویکرد انحصارگرایانه رهبری قندهار، مطرح شده بود.
این تحرکات پس از آن شدت گرفت که سراجالدین حقانی در اظهاراتی انتقادی نسبت به نارضایتی عمومی هشدار داد و تمرکز تصمیمگیری در اختیار یک فرد را برای بقای حکومت خطرناک دانست. هبتالله نیز در واکنش، بدون نام بردن از شخص خاصی، درباره فتنه و اختلاف در صفوف طالبان هشدار داد و اطاعت از فرمانهای رهبری را الزام شرعی خواند.
با وجود اهمیت این دیدارها، رسانههای وابسته به طالبان تاکنون تصاویری از حضور و نشستهای هبتالله در کابل و میدان وردک منتشر نکردهاند.
رفتوآمدهای اخیر هبتالله از قندهار به کابل و ولایات مرکزی، بیش از آن که نشانه یک برنامه عادی مدیریتی باشد، بیانگر نگرانی رهبری طالبان از گسترش شکافهای درونی است. تأکید مکرر بر اطاعت، وحدت و فرمانبرداری شرعی، نشان میدهد اختلاف بر سر تمرکز قدرت به یکی از چالشهای جدی این گروه تبدیل شده است. در این میان، تأکید بر آموزش بدون اشاره به حق تحصیل دختران، بار دیگر تناقض میان شعارهای آموزشی طالبان و سیاستهای تبعیضآمیز این گروه را آشکار میکند.