خبرگزاری دید: لانا نسیبه، دیپلمات اماراتی و نامزد دبیرکلی سازمان ملل متحد، حمایت ۲۵ نهاد مدنی زنان افغانستان از کارزار انتخاباتی خود را انگیزهبخش خواند و وعده داد در صورت انتخاب شدن، برای پیگیری مطالبات زنان افغانستان تلاش کند.

نسیبه در گفتوگو با خبرگزاری فرانسه گفت که پیشتر در حاشیه نشستهای شورای امنیت درباره افغانستان با شماری از فعالان زن افغانستانی دیدار کرده و در صورت تصدی دبیرکلی سازمان ملل، پیگیری خواستههای آنان را در دستور کار قرار خواهد داد.
او که پیشتر نماینده دائم امارات متحده عربی در سازمان ملل بود، برای تمرکز بر رقابت دبیرکلی از سمت خود در وزارت خارجه این کشور کنارهگیری کرده است. نسیبه تأکید کرده که انگیزه اصلی نامزدیاش باور به نقش سازمان ملل است، نه هویت عربی او.
در صورت انتخاب شدن، نسیبه نخستین زن و دومین دبیرکل عرب سازمان ملل پس از پطروس غالی، دیپلمات مصری، خواهد بود. او همچنین از ضرورت تغییر نسلی و اصلاح ساختار این سازمان سخن گفته و وعده داده است در ۱۰۰ روز نخست مسئولیت خود، درگیریهای مهم جهان را شناسایی و برای حلوفصل آنها اقدام کند.
با این حال، نامزدی او با انتقادهایی درباره نقش امارات در تحولات منطقهای، بهویژه جنگ سودان، روبهرو شده است. برخی نهادهای حقوق بشری ابوظبی را به حمایت از نیروهای شبهنظامی در این جنگ متهم کردهاند. نسیبه نیز در واکنش گفته است که در صورت انتخاب، مستقل از مواضع کشورش عمل خواهد کرد و به وضعیت زنان و کودکان در بحرانهایی مانند غزه و سودان توجه خواهد داشت.
نسیبه از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۴ نماینده دائم امارات در سازمان ملل بود و در دوره عضویت غیردائم این کشور در شورای امنیت، همراه با جاپان مسئولیت پیگیری پرونده افغانستان را بر عهده داشت. او در روند تدوین قطعنامههای مرتبط با ممنوعیت اشتغال زنان افغانستان در نهادهای سازمان ملل و چارچوب ارزیابی مستقل وضعیت افغانستان نیز نقش داشت.
حمایت ۲۵ نهاد مدنی زنان افغانستان از نامزدی نسیبه میتواند برای کارزار انتخاباتی او یک پشتوانه نمادین باشد؛ اما سابقه دیپلماتیک و وابستگی سیاسی او به امارات، پرسشهایی درباره استقلال احتمالیاش در رأس سازمان ملل ایجاد میکند. بهویژه آن که سیاستهای منطقهای ابوظبی و اتهامهای مطرحشده درباره نقش این کشور در جنگ سودان، با وعده دفاع از حقوق بشر و حمایت از غیرنظامیان نیازمند بررسی و پاسخگویی است. برای زنان افغانستان نیز معیار اصلی باید اقدامات عملی سازمان ملل در برابر محدودیتهای طالبان باشد، نه صرفاً وعدههای یک نامزد دبیرکلی.