پول و سیاست؛ دو چرخ محرک پیشرفت در جنوب آسیا
خبرگزاری دید: اصلاحات در نظام تامین مالی احزاب سیاسی، تقویت بانکهای مرکزی مستقل، تصویب قواعد مالی روشن و حرفهایسازی خدمات عمومی از جمله راهکارهایی هستند که میتوانند تعامل پول و سیاست را به سود توسعه منطقه تغییر دهند.
پول و سیاست اغلب بهعنوان موانع توسعه در کشورهای درحال رشد تصویر میشوند، اما واقعیت این است که این دو عنصر، اگر بهدرستی هدایت شوند، میتوانند به موتورهای قوی پیشرفت اقتصادی و اجتماعی تبدیل شوند.
پول، زمانی که خردمندانه تخصیص یابد، میتواند رشد، نوآوری و رفاه عمومی را تأمین کند و سیاست نیز در چارچوب نهادهای اخلاقمدار میتواند ثبات، جهتگیری و هدف جمعی برای جامعه فراهم آورد. پرسش کلیدی این است که آیا مشکل واقعی در خود پول و سیاست است یا در شیوه استفاده از آنها و تعامل آن دو با یکدیگر؟
جنوب آسیا، شامل کشورهایی چون افغانستان، پاکستان، هند و بنگلادش، با سهم بزرگ از جمعیت جهان و ظرفیتهای عظیم انسانی و منابع طبیعی، هنوز با چالشهای عمیق سیاسی و اقتصادی مواجه است. ضعف نهادها، بیثباتی سیاسی، بدهیهای سنگین و نابرابری گسترده، توسعه پایدار را برای این منطقه دشوار کردهاست. نگرانی اصلی این است که نهادهای سیاسی ضعف دارند و بهجای قواعد و مقررات، بیشتر مبتنی بر اشخاص و وابستگیهای خانوادگی هستند که موجب بیثباتی سیاستگذاری و ضعف در حکمرانی شدهاست.
نمونههای منطقهای نشان میدهد که در نبود ثبات سیاسی و نهادهای قوی، پول از نقش توسعهای خود دور میشود و به ابزار بقا و منافع گروهی تبدیل میگردد. بهعنوان مثال، بحرانهای مکرر در پاکستان و مدیریت ضعیف مالی و بودجهای آن، بارها منجر به مشکلات اقتصادی و نیاز به کمکهای بینالمللی شده است. در مقابل، کشورهایی مانند هند و بنگلادش، با ثبات نسبی سیاسی و اصلاحات تدریجی، توانستهاند تحرک اقتصادی را افزایش دهند، هرچند مشکلات نابرابری و کارگران غیررسمی هنوز پابرجاست.
اگرچه هر کشور الگوی توسعه متفاوتی دارد، اما تجربیات موفق و ناموفق جنوب آسیا نشان میدهد که پول و سیاست ذاتاً مخرب نیستند، بلکه فقدان شفافیت در تأمین مالی سیاسی و ضعف در نظارت نهادها، باعث فساد، استفاده ناصحیح از منابع و عدم رشد میشود. اصلاحات در نظام تامین مالی احزاب سیاسی، تقویت بانکهای مرکزی مستقل، تصویب قواعد مالی روشن و حرفهایسازی خدمات عمومی از جمله راهکارهایی هستند که میتوانند تعامل پول و سیاست را به سود توسعه منطقه تغییر دهند.
در پایان، مسیر پیشرفت جنوب آسیا نیازمند بازنگری در تعامل پول و سیاست است. با تقویت نهادها، اصلاح نظام مالی و سیاستگذاری، و ارتقای سرمایه انسانی از طریق آموزش و بهداشت، این منطقه میتواند از ظرفیت عظیم خود بهره ببرد و از چرخههای بحرانهای مکرر عبور کند. پول و سیاست، اگر در خدمت اهداف بلندمدت توسعه باشند، نهتنها موانع رشد نیستند، بلکه میتوانند موتورهای پیشرفت و رفاه برای نسلهای آینده باشند.
ترجمه و تلخیص: سید طاهر مجاب – خبرگزاری دید
نویسنده: محمد انور البالوشی
منبع: عمان آبزرور – Oman Observer