خبرگزاری دید: بیتردید، وحدت امت اسلامی، نه یک شعار، بلکه یک ضرورت حیاتی است. آیندهای امن، باعزت و مقتدر، در گرو کنار گذاشتن تعصبات کور، تقویت عقلانیت و حرکت بهسوی همدلی و همکاری است.
یکی از نکات درخور تأمل در پرتو حوادث حدود دو سال اخیر و جنگهای پیدرپی که از طرف اسرائیل و ایالات متحده آمریکا علیه فلسطین و ایران بهراه انداخته شد، بهویژه جنگ ۱۲ روزه سال قبل و جنگ ۴۰ روزه اخیر که هنوز سایههای آن ادامه دارد، آشکار شدن شکافها و تفرقه میان دو بخش مهم امت اسلامی، یعنی اهل سنت و اهل تشیع است.
در جریان این جنگها و تجاوز ظالمانه، اکثریت قاطع اهل سنت در کنار ملت ايران ایستادند، اما متأسفانه شاهد بروز مواضعی غیرمنتظره و گاه نگرانکنندهای نیز بودیم؛ از جمله بیتفاوتی یا حتی همسویی محدود برخی افراد منسوب به اهل سنت با صهیونیزم و استعمار که آشکارا در تقابل با جهان اسلام قرار دارد. هرچند این رویکردها در اقلیت واضح بوده، اما نفسِ ظهور آن، زنگ خطری جدی برای آینده امت بهشمار میرود.
با نگاهی منصفانه، میتوان دریافت که این وضعیت، ریشه در عوامل متعددی دارد: انباشته شدن تعصبات تاریخی، گسترش ادبیات تکفیر، ظهور جریانهای افراطی در هر دو سوی مذهبی، نقشآفرینی منفی برخی خطیبان و منبریهای تندرو، تبلیغات مسموم و توهینآمیز، سیاستهای نادرست برخی حکومتها و نیز بهرهبرداری هدفمند دستگاههای استخباراتی صهیونیستی و امپریالیستی برای تشدید اختلافات. همچنان ایجاد و تمویل رسانههایی که بهنام دفاع از مذهب سنی و مذهب شیعه، در عمل به تخریب و نفرتپراکنی میپردازند، بر این آتش افزوده است.
با این حال، آنچه امروز بیش از هر زمان دیگر اهمیت دارد، نگاه رو به آینده و یافتن راه حل است، نه توقف در گذشته.
نخستین گام در این مسیر، درس گرفتن از تجربههای تلخ گذشته و پرهیز از تکرار خطاهای اختلافبرانگیز است. امت اسلامی، بهویژه علما، نخبگان فکری و سیاستمداران، مسوولیت دارند تا زمینههای گفتوگو، تفاهم و همزیستی مسالمتآمیز را فراهم سازند. تقویت حس وابستگی به امت واحد اسلامی، تحکیم اخوت دینی و تمرکز بر مشترکات ومنافع متبادل که بسیار گستردهتر از اختلافات است، میتواند پایهای محکم برای تقارب و همکاری باشد.
در سطح کلان نیز کشورهایی مانند ایران و عربستان سعودی و سایر دولتهای اسلامی، لازم است با بازنگری در سیاستها و رویکردهای گذشته، بهسوی تعامل مثبت، اعتمادسازی و تقویت وحدت گام بردارند. شرایط امروز جهان اسلام ایجاب میکند که بهجای تمرکز بر اختلافات تاریخی، بر منافع مشترک و آیندهای مبتنی بر همکاری و همافزایی تمرکز شود.
پیروان هردو مذهب اهل سنت و اهل تشیع باید جلو افراد متعصب، مخرب، فتنهجو و تفرقهافکن در هر دو طرف را بگیرند.
اهل سنت باید اجازه ندهند تا از منابر بهنام اهل سنت فتوای تکفیر اهل تشیع صادر شود و اهل تشیع باید اجازه ندهند تا از منابر شیعه علیه صحابه کرام و ازواج مطهرات رضوان الله تعالی علیهم اجمعین بدگویی و لعن و طعن پخش شود.
مباحث علمی و فقهی پیرامون مسائل اختلافی باید در چوکات بحثهای علمی و اکادمیک با رعایت ادب اختلاف بهدور از تکفیر و تفسیق و با نیت خیر انجام شود.
بیتردید، وحدت امت اسلامی، نه یک شعار، بلکه یک ضرورت حیاتی است. آیندهای امن، باعزت و مقتدر، در گرو کنار گذاشتن تعصبات کور، تقویت عقلانیت و حرکت بهسوی همدلی و همکاری است.
امروز، بیش از هر زمان دیگر، امت اسلامی نیازمند صدای عقلانیت، اعتدال و برادری است.
دشمن زبون واضح و روشن میگوید که سنی و شیعه نمیشناسد و اسلام و مسلمان را اعم شیعه و سنی هدف میگیرد، بنابراین عقل و شرع ایجاب میکند تا مسلمانان با کنار گذاشتن اختلافات مذهبی، در کنار هم و با اتحاد و همکاری از خود و مقدسات خود دفاع نمایند.
باید بدانیم که این تنها راه نجات است و راه دیگری برای نجات وجود ندارد.
والله الموفق و الهادي إلی سواء السبیل.
نویسنده: دکتور فضلالهادي وزین