درسهایی از پیروزی اسپانیا
خبرگزاری دید: اسپانیا با قهرمانی دوباره در جام جهانی فوتبال، افزون بر موفقیت ورزشی، برای بسیاری از مردم فلسطین که زیر اشغال و جنگ زندگی میکنند، به نمادی از امید و همبستگی بدل شد. شاید پیوند دادن اسپانیا با فلسطین در نگاه نخست دور از ذهن به نظر برسد، اما ورزش همواره با سیاست گره خورده است و فینال جام جهانی نیز بار دیگر این واقعیت را آشکار کرد.
در میدان مسابقه، آرژانتین برابر تیمی قرار گرفت که هماهنگی و انسجام آن همچون یک سمفونی بود. بیرون از زمین نیز سیاست سایه خود را بر رقابتها انداخت. نویسنده به برخورد سیاسی با تیم ملی ایران در کشور میزبان و در دوران ریاستجمهوری دونالد ترامپ اشاره میکند، اما تاکید دارد که ایران با وجود سالها تحریم و فشار نظامی، توانست به عنوان تیمی شایسته در رقابتها حاضر شود. در مقابل، اسرائیل هرگز به دلایل سیاسی از حضور در مسابقات محروم نشد، هرچند نتوانست جواز صعود را به دست آورد؛ مقایسهای که از دید نویسنده قابل تامل است.
از زمان اعمال نخستین تحریمهای امریکا علیه ایران در سال ۱۹۷۹، این کشور توانسته است ۲۱ مدال طلای المپیک کسب کند. در همین مدت، پاکستان آخرین طلای هاکی خود را در سال ۱۹۸۴ و سپس طلای پرتاب نیزه را در سال ۲۰۲۴ به دست آورد. هند نیز آخرین طلای هاکی خود را در المپیک ۱۹۸۰ و طلای تیراندازی بادی را در سال ۲۰۰۸ و پرتاب نیزه را در سال ۲۰۲۰ کسب کرده است. نویسنده معتقد است که کاهش هزینههای نظامی، بدون آسیب به حاکمیت ملی، و سرمایهگذاری بیشتر در ورزش و آموزش، درسی است که کشورهای منطقه میتوانند از ایران بیاموزند.
به باور نویسنده، حمایت آشکار آرژانتین از اسرائیل و در مقابل، موضع صریح اسپانیا در مخالفت با جنگ مورد حمایت امریکا علیه غزه، سبب شد رقابت فوتبال رنگ و بوی سیاسی بگیرد. بنیامین نتانیاهو نیز حمایت خود از آرژانتین را آشکارا سیاسی خواند و آن را نشانه نزدیکی با خاویر میلی، رئیسجمهور آرژانتین، دانست. در سوی دیگر، لامین یامال، ستاره جوان اسپانیا، با در دست گرفتن پرچم فلسطین در جشن قهرمانی بارسلونا، به نمادی از همبستگی با فلسطینیان تبدیل شد.
نویسنده یادآور میشود که در سال ۱۹۸۶ نیز آرژانتین، هم به دلیل فوتبال درخشان دیگو مارادونا و هم به سبب فضای سیاسی پس از جنگ فالکلند و پایان حکومت نظامیان، مورد حمایت بسیاری قرار گرفت. گل تاریخی مارادونا برابر انگلستان نیز در حافظه فوتبال جهان ماندگار شد.
در پایان، مقاله به ریشههای مردمی فوتبال اشاره میکند و نمونه چین را یادآور میشود؛ کشوری که برای برگزاری موفق المپیک ۲۰۰۸ پکن، میلیونها تُن سنگآهن از هند وارد کرد و ورزشگاه مشهور «آشیانه پرنده» را ساخت. در مقابل، هند با پیامدهای استخراج غیرقانونی همان معادن روبهرو شد. نویسنده این روایت را نمونهای از تفاوت نگاه کشورها به برنامهریزی، سرمایهگذاری و استفاده از فرصتهای ملی برای توسعه ورزش میداند.
ترجمه و تلخیص: سیدطاهر مجاب – خبرگزاری دید
نویسنده: جاوید نقوی – داون – Dawn