میز بینالملل خبرگزاری دید: کرسی سنای میشیگان پس از کنارهگیری گری پیترز، به یکی از رقابتیترین میدانهای انتخاباتی آمریکا بدل شده و رویارویی مایک راجرز جمهوریخواه با عبدال السید مسلمان دموکرات، پیامدهای سیاسی گستردهای برای دو حزب اصلی دارد. پیروزی السید در انتخابات مقدماتی، ساختار سنتی حزب دموکرات و نفوذ لابیهای مالی را به چالش کشیده و این احتمال را مطرح کرده که میشیگان در آستانه آزمونی سرنوشتساز برای سنجش وزن جریان پیشرو و تغییرات جمعیتی این ایالت باشد.
رقابت سنای میشیگان پس از کنارهگیری گری پیترز، به یکی از مهمترین میدانهای سیاسی آمریکا تبدیل شده است؛ جایی که عبدال السید، پزشک، اپیدمیولوژیست و چهره مسلمان جریان پیشرو حزب دموکرات، در برابر مایک راجرز جمهوریخواه قرار گرفته است. پیروزی السید در انتخابات مقدماتی، نهتنها ساختار سنتی حزب دموکرات و نفوذ لابیهای مالی را به چالش کشید، بلکه بهعنوان نقطه عطفی در حضور سیاسی مسلمانان در آمریکا مورد توجه قرار گرفت.
از نظر کارشناسان، پیروزی عبدال السید در رقابت مقدماتی سنای میشیگان و موفقیت زهران ممدانی در نیویورک، بهعنوان دو چهره برجسته مسلمان، نشانهای از تغییر آرایش سیاسی آمریکا و افزایش نقش کارگزاران مسلمان در ساختار قدرت این کشور ارزیابی میشود. این تحولات، علاوه بر شکستن الگوهای سنتی حزب دموکرات، بیانگر چرخش تدریجی سیاست آمریکا بهسوی نمایندگانی است که از دل جوامع مهاجر، طبقات کارگر و جریانهای ضدلابی برخاستهاند.
این تحول در میشیگان پس از پیروزی زهران ممدانی، نماینده مسلمان نیویورک، اهمیت بیشتری یافته است. موفقیت این دو چهره، بهویژه در ایالتهای کلیدی و پرجمعیت، نشان میدهد که حضور مسلمانان در سیاست آمریکا از سطح نمادین فراتر رفته و به مرحله اثرگذاری واقعی رسیده است. تحلیلگران این روند را نشانهای از تغییر چینش سیاسی آمریکا میدانند که در آن رأیدهندگان جوان، جوامع مهاجر و طبقات کارگر، بهدنبال چهرههایی هستند که روایت متفاوتی از اقتصاد، عدالت اجتماعی و سیاست خارجی ارائه میکنند.
السید که فرزند یک مهاجر مصری است، مسیر متفاوتی از سیاستمداران کلاسیک آمریکا پیموده است. او با سابقه مدیریت بهداشت دیترویت و پژوهش در حوزه نابرابری اقتصادی، پیام کارزارش را بر عدالت اقتصادی، اصلاح نظام درمانی و مقابله با نفوذ شرکتهای بزرگ بنا کرده است. تأکید او بر این که «هر دالری که برای جنگ هزینه میشود، از سلامت و آموزش مردم آمریکا کم میکند» بازتاب گستردهای در میان رأیدهندگان ناراضی از ساختار سیاسی واشنگتن داشته است.
ارزیابیها نشان میدهد راجرز به دلیل سابقه طولانی در سیاست فدرال از شناختهشدگی بیشتری برخوردار است، اما السید با اتکا به پایگاه رأی دموکراتها، جوانان و جوامع عربتبار میشیگان، میتواند رقابتی نزدیک رقم بزند. تحلیلگران روابط بینالملل این رقابت را بازتابی از تغییرات سیاسی و جمعیتی یکی از ایالتهای کلیدی آمریکا میدانند.
در فضای رسانهای، اظهارات عبدال السید درباره هزینههای نظامی آمریکا و نقش شرکتهای بزرگ در سیاست، توجه گستردهای جلب کرده است. او میگوید هر دالری که برای جنگ در خارج هزینه میشود، از سرمایهگذاری در آموزش و سلامت داخلی کاسته و به نابرابری اقتصادی دامن میزند. این مواضع، او را در برابر جریانهای قدرتمند مالی و لابیهای سنتی حزب دموکرات قرار داده است.
در همین حال، جدال رسانهای میان مهدی حسن و مایک پمپئو نیز بر شدت فضای سیاسی افزوده است. پمپئو السید را «حامی حماس» خوانده بود و حسن در واکنش با انتشار تصویر دیدار پمپئو با ملا عبدالغنی برادر، مدعی شد شواهد حمایت پمپئو از طالبان بیش از ادعاهای او درباره السید است.
پیروزی عبدال السید در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات نقطه عطفی در سیاست آمریکا توصیف شده است. او که سابقه مدیریت بهداشت شهر دیترویت را دارد، در یکی از پرهزینهترین رقابتهای مقدماتی، ساختار سنتی حزب و سرمایهگذاری سنگین لابیهای مالی، از جمله آیپک را به چالش کشید و با پیام اقتصادی روشن، حمایت اتحادیه کارگران موترسازی آمریکا (UAW) را نیز به دست آورد.
تحلیلها نشان میدهد رقابت نهایی میشیگان آزمونی مهم برای سنجش توان جریان پیشرو در یک ایالت چرخشی خواهد بود؛ این که آیا پیام اقتصادی چپگرا و ضدتشکیلاتی میتواند در برابر نامزد شناختهشده جمهوریخواهان پیروز شود یا ساختار سنتی واشنگتن همچنان تعیینکننده رفتار رأیدهندگان باقی میماند.