میز بینالملل خبرگزاری دید: کاتولیسیسم که قرنها با هویت آمریکای لاتین درهمتنیده بود، دیگر جایگاه انحصاری خود را از دست داده است. کلیسای کاتولیک همچنان بزرگترین نهاد دینی منطقه است و میلیونها نفر از کاتولیکهای جهان در این قاره زندگی میکنند، اما سلطه تاریخی آن بهشدت کاهش یافته و در مقابل، کلیساهای انجیلی و پنطیکاستی رشد چشمگیری داشتهاند. همزمان شمار فزایندهای از مردم خود را «بیدین» معرفی میکنند.
این تغییر تنها به شیوه عبادت محدود نیست، بلکه چشمانداز اجتماعی و سیاسی منطقه را نیز بازآرایی میکند. ریشههای کاتولیسیسم از سفر دوم کریستف کلمب در سال ۱۴۹۳ آغاز شد و در طول قرنها به یکی از بنیادهای معنوی و اجتماعی آمریکای لاتین بدل شد، اما از نیمه قرن بیستم، با ظهور الهیات رهاییبخش و گسترش کلیساهای انجیلی، مسیر تازهای آغاز شد.
کلیساهای انجیلی و پنطیکاستی با تأکید بر تغییر کیش شخصی و حضور فعال در جوامع کارگری و روستایی، توانستند شبکههای اجتماعی و سیاسی قدرتمندی بسازند. در برازیل، این سازمانیافتگی به شکل جبهه پارلمانی انجیلی با بیش از ۲۴۰ نماینده و سناتور نمود یافته است؛ بلوکی که در مباحث حساس اجتماعی مانند سقط جنین و آموزش نقش پررنگی ایفا میکند.
در دیگر کشورها نیز رأیدهندگان انجیلی به حوزهای مهم بدل شدهاند. نمونه تازه، انتخابات کلمبیا است که در آن احزاب انجیلی از نامزدی حمایت کردند که در نهایت با اختلاف اندک پیروز شد. این نشان میدهد که جماعتهای انجیلی نه تنها رأی، بلکه شبکههای بسیج اجتماعی را در اختیار سیاستمداران قرار میدهند.
با این حال، آمریکای لاتین صرفاً در حال انجیلیشدن نیست؛ روند سکولاریزاسیون نیز بهویژه در میان نسلهای جوان و شهری پیش میرود. آنچه پایان یافته، انحصار دیرینه کاتولیسیسم است. اکنون جریانهای کاتولیک، انجیلی و سکولار در رقابتی تازه برای شکل دادن به درک منطقه از خانواده، اجتماع و زندگی عمومی قرار گرفتهاند؛ رقابتی که پیامدهای سیاسی آن تازه در حال آشکار شدن است.