خبرگزاری دید: صدها دانشجو، تاجر و خانواده پاکستانی حدود سه ماه است که در پی بستهشدن گذرگاههای زمینی میان پاکستان و افغانستان، گرفتار شده و امکان بازگشت به کشور خود را ندارند. این گذرگاهها از ۱۲ اکتوبر و پس از درگیریهای مرزی میان دو کشور بسته شدهاند.
دانشجویان میگویند ادامه این وضعیت مشکلات جدی روحی، مالی و اقامتی برای آنان ایجاد کرده است.
شاه فیصل، ۲۵ ساله، دانشجوی پزشکی در یکی از دانشگاههای افغانستان، میگوید قصد داشت تعطیلات زمستانی را در کنار خانوادهاش در پاکستان بگذراند، اما بستهبودن مرز مانع بازگشت او شده است. به گفته او، پروازهای هوایی برای بیشتر دانشجویان بسیار پرهزینه است و عبور از مسیرهای غیرقانونی نیز خطرات جانی به همراه دارد.
نمایندگان دانشجویان تخمین میزنند که تنها در ولایت ننگرهار، حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ دانشجوی پاکستانی در انتظار بازگشایی گذرگاههای مرزی هستند.
شاه فهد امجد، دانشجوی ۲۲ ساله پزشکی در جلالآباد، خواستار اقدام فوری دو کشور برای باز کردن مسیرهای زمینی شده تا دانشجویان بتوانند خانوادههای خود را ببینند.
برخی دیگر نگراناند که در صورت ادامه بنبست کنونی، با مشکلات ویزا یا کمبود منابع مالی روبهرو شوند. برکتالله وزیر، ۲۳ ساله، دانشجوی دیگر در جلالآباد، میگوید این بحران تنها به دانشجویان پاکستانی محدود نیست و دانشجویان افغانستانی در پاکستان نیز با شرایط مشابهی دستوپنجه نرم میکنند.
مرز پاکستان و افغانستان بیش از ۲۶۰۰ کیلومتر امتداد دارد و از مناطق کوهستانی و صعبالعبور میگذرد. این مرز بهطور معمول شاهراهی پررفتوآمد برای جوامعی است که پیوندهای فرهنگی، خانوادگی و اقتصادی عمیقی با یکدیگر دارند؛ اما از زمان درگیریهای ماه اکتوبر، بخش عمدهای از آن همچنان بسته باقی ماندهاست.