جنایت در اسلامآباد؛ پرسشهای بیپاسخ پس از حمله تروریستی
خبرگزاری دید: این پرسش نیز باید مطرح شود که تروریستها چگونه توانستند در شهری که امنترین شهر پاکستان به شمار میرود، چنین حملهای را انجام دهند. بدون تردید، جلوگیری کامل از اقدام عامل انتحاری که تصمیم به انفجار گرفته، تقریباً غیرممکن است؛ اما میتوان با بهرهگیری از اطلاعات و اقدامات اطلاعاتی بهتر، از وقوع چنین حملاتی پیشگیری کرد.
پس از هر جنایت تروریستی، پرسشها بیش از پاسخها باقی میماند. این واقعیت در مورد حمله انتحاری وحشیانه دیروز به امامبارگاه در اسلامآباد، هنگام نماز جمعه، نیز صدق میکند. این نخستین کشتار فرقهای پس از چند سال و دومین حمله بزرگ علیه پایتخت از زمان انفجار نوامبر گذشته در مقابل ساختمان دادگاه ناحیهای و جلسات قضایی است.
وزیر دفاع پاکستان اعلام کرده که افغانستان و هند مسوول این حمله هستند، اما با توجه به اینکه پاکستان طی چهار دهه گذشته با تروریزم فرقهایِ بومی مواجه بوده، انجام تحقیقی عمیق و همهجانبه ضروری به نظر میرسد. به گفته مقامات، عامل مظنون این حمله به افغانستان سفر کرده و یافتههای اولیه حاکی از ارتباطاتی با گروه داعش است.
نظریههای مختلفی از سوی مقامات دولتی مطرح شده است. برخی معتقدند این بمبگذاری میتواند واکنشی به اقدامات اخیر علیه تروریستها در بلوچستان باشد؛ هرچند گروههای جداییطلب بلوچ معمولاً به انجام حملات فرقهای شهرت ندارند. این حمله همچنین به عنوان اقدامی از سوی تحریک طالبان پاکستان (TTP) تفسیر میشود که احتمال آن بالاست. از نظر تاریخی، گروههایی که به «طالبان پنجابی» معروف بودند و بعدها در تیتیپی TTP ادغام شدند، سابقه روشنی در خشونتهای فرقهای داشتهاند و ممکن است بار دیگر برای هدف قرار دادن «اهداف نرم» فعال شده باشند.
داعش نیز در پاکستان فعال بوده است، اگرچه این گروه طی چند سال گذشته تا حد زیادی در سکوت به سر میبرد. این گروه نیز دارای جهانبینی بهشدت فرقهگرایانه و افراطی است. تنها یک تحقیق جامع و دقیق میتواند عاملان واقعی این اقدام خشونتبار و نفرتانگیز را آشکار کند.
این پرسش نیز باید مطرح شود که تروریستها چگونه توانستند در شهری که امنترین شهر پاکستان به شمار میرود، چنین حملهای را انجام دهند. بدون تردید، جلوگیری کامل از اقدام عامل انتحاری که تصمیم به انفجار گرفته، تقریباً غیرممکن است؛ اما میتوان با بهرهگیری از اطلاعات و اقدامات اطلاعاتی بهتر، از وقوع چنین حملاتی پیشگیری کرد.
همچنین واقعیتی انکارناپذیر است که اگرچه گروههای فرقهایِ بسیار خونریز مانند لشکر جنگوی تا حد زیادی سرکوب شدهاند، اما بسیاری از حامیان سیاسی آنها همچنان فعالاند و آزادانه تجمع برگزار کرده و به نفرتپراکنی میپردازند.
سیاست مقابله با تروریزم دولت پاکستان تا زمانی که این گروهها بهطور کامل از صحنه خارج نشوند، ناکارآمد خواهد بود. گروههایی مانند «اهل سنت و الجماعت» (ASWJ) که رسماً ممنوع اعلام شدهاند، جهانبینی مشترکی با TTP دارند؛ گروهی که دولت آن را دشمن مرگبار پاکستان معرفی کرده است. از این رو، برای بستن راه خشونتهای بیشتر، اقدام علیه حامیان سیاسی و ایدیولوژیک تروریزم فرقهای امری ضروری است.
دولت و جامعه در کنار یکدیگر باید تلاشهای بازیگران مخربی را که قصد دامن زدن به ناآرامیهای فرقهای دارند، خنثی کنند. پاکستان در طول دههها بارها شاهد خشونتهای فرقهای بوده و توان بازگشت به آن دوران تاریک را ندارد. به همین دلیل، اولویت اصلی دولت باید خنثیسازی کامل گروههای تروریستی فرقهگرا باشد.
مترجم: سیدطاهر مجاب – خبرگزاری دید
منبع: داون – Dawn