خبرگزاری دید: با وجود برگزاری مذاکرات بیسابقه میان تهران و واشنگتن در اسلامآباد، تحولات میدانی در دریای سرخ و کنترل انصارالله بر تنگه بابالمندب نشان میدهد که معادلات قدرت در منطقه تنها در میز مذاکره تعیین نمیشود. محور مقاومت با تکیه بر توان بازدارندگی خود، پیام روشنی به آمریکا فرستاده است: امنیت انرژی بدون در نظر گرفتن منافع ایران و متحدانش قابل تضمین نیست.
مذاکرات ۲۱ ساعته تهران و واشنگتن در اسلامآباد که از آن بهعنوان بالاترین سطح گفتوگو میان دو کشور در نیم قرن اخیر یاد میشود، در حالی پایان یافت که یکی از اصلیترین محورهای اختلاف، همچنان تنگه هرمز باقی مانده است. آمریکا بازگشایی کامل این آبراه را شرط آتشبس میداند، اما ایران تأکید کرده هرگونه تغییر در وضعیت هرمز تنها در چارچوب توافقی ممکن است که منافع امنیتی و نظامی تهران را تضمین کند.
مجله تایمز با اشاره به این اختلاف تأکید کرده که تداوم ابهام درباره آزادی دریانوردی، نگرانیها را نسبت به یک گذرگاه راهبردی دیگر یعنی بابالمندب افزایش میدهد؛ تنگهای که اکنون تحت کنترل انصارالله یمن قرار دارد.
در همین زمینه، علیاکبر ولایتی، مشاور رهبر شهید انقلاب اسلامی، تصریح کرده که بابالمندب برای محور مقاومت همان جایگاه هرمز را دارد و اگر کاخ سفید به دنبال تکرار اشتباهات گذشته باشد، «جریان انرژی با یک اشاره مختل خواهد شد». این موضعگیری نشان میدهد که تهران و متحدانش در برابر فشارهای آمریکا، اهرمهای ژئوپلیتیکی متعددی در اختیار دارند.
همزمان با آغاز جنگ، شرکتهای بزرگ کشتیرانی از جمله مرسک مسیرهای خود را از بابالمندب و کانال سوئز تغییر دادند که نشاندهنده اثرگذاری مستقیم تهدیدات انصارالله بر امنیت انرژی جهانی است. تایمز نیز تأکید کرده که کنترل این تنگه توسط انصارالله، پیچیدگی بحران را افزایش داده است.
بر اساس دادههای اداره اطلاعات انرژی آمریکا، عبور نفت از بابالمندب که در سال ۲۰۲۳ به ۹.۳ میلیون بشکه در روز رسیده بود، پس از حملات انصارالله در سال ۲۰۲۴ به ۴.۱ میلیون بشکه کاهش یافت. کارشناسانی مانند امیلی هالند این وضعیت را «بسیار مخرب» توصیف کرده و گفتهاند حتی توان بالقوه انصارالله برای هدفگیری کشتیها کافی است تا بازار بیمه و کشتیرانی را دچار تردید کند.
با وجود آتشبس غزه در اکتوبر ۲۰۲۵، تهدیدهای امنیتی در بابالمندب همچنان پابرجا است و جریان نفت از این مسیر به دلیل قدرت بازدارندگی انصارالله به حالت عادی بازنگشته است.
در سطح سیاسی، منابع ایرانی به رویترز گفتهاند که در صورت تشدید جنگ، بابالمندب نیز میتواند مانند هرمز به ابزار فشار تبدیل شود. این در حالی است که عربستان سعودی به دلیل بحران در هرمز، بخش قابل توجهی از صادرات نفت خود را از طریق دریای سرخ منتقل میکند و هرگونه اختلال در بابالمندب پیامدهای گستردهای برای اقتصاد جهانی خواهد داشت.
با وجود حضور مشاوران ایرانی در صنعا، مؤسسه IISS تأکید کرده که رابطه تهران و انصارالله بر استقلال تصمیمگیری استوار است، هرچند اهداف منطقهای دو طرف غالباً همسو است. هالند نیز گفته که انصارالله بخشی از محور مقاومت است، اما اولویتهای خود را دارد.
افزایش قیمت نفت خام برنت تا حدود ۱۱۵ دالر در پی محدودیتهای تنگه هرمز، برای بسیاری از تحلیلگران هشداری جدی بود و نشان داد که نادیده گرفتن نقش ایران در امنیت انرژی جهانی، هزینههای سنگینی برای غرب خواهد داشت.