زور بالای زور

خبرگزاری دید: همه نحوه رفتار ترامپ را در ملاقات‌ها، سفرهای رسمی و نشست‌های سیاسی دیده‌اند؛ آن راه‌رفتن‌های متکبرانه، دست‌دادن‌های تحقیرآمیز و نگاه‌هایی که گویی دیگران باید خود را با ریتم غرور او تنظیم کنند. در برابر سران عرب و اعضای ناتو، کمتر نشانی از احترام و وقار در رفتارش دیده می‌شود؛ چنان رفتار می‌کند که گویی قدرت، برای او مجوز بی‌ادبی است.

اما همین مرد، وقتی مقابل شی جین‌پینگ می‌نشیند، ناگهان زبان بدنش تغییر می‌کند؛ حرکاتش حساب‌شده می‌شود، نگاهش محتاط، و رفتارش آمیخته با نوعی دست‌و‌پا‌بستگی پنهان. گویی در برابر شخصیتی قرار گرفته که دیگر نمی‌توان با هیاهو و نمایش، بر او سایه انداخت. این‌جا دیگر مساله ادب نیست؛ مساله ترس از اقتدار است.

برای کسی که گستاخی بخشی از هویت سیاسی‌اش شده، مؤدب‌شدن ناگهانی، بیشتر از آن‌که نشانه فضیلت باشد، نشانه ضعف درونی و احساس حقارت در برابر قدرتی بزرگ‌تر است.

ادب، همیشه از نجابت نمی‌آید؛ گاهی از ناتوانی می‌آید. و چه بسیار انسان‌هایی که تا زور بالاتری را نبینند، معنای آرام ‌نشستن را نمی‌فهمند.

نویسنده: سید حسن موسوی – خبرگزاری دید