ظرفیت ۶ تریلیون دالری معادن پاکستان؛ فرصت بزرگ، بهرهبرداری اندک
خبرگزاری دید:گزارش تازه مؤسسه تحقیقات سیاست اسلامآباد (IPRI) نشان میدهد که پاکستان با وجود برخورداری از ۹۲ نوع ماده معدنی و ذخایر عظیم به ارزش حدود ۶ تریلیون دالر، هنوز نتوانسته بخش معدن را به موتور رشد اقتصادی تبدیل کند؛ صنعتی که سهمی تنها ۲ تا ۳ درصدی در تولید ناخالص داخلی دارد.
گزارش جدید مؤسسه IPRI درباره ظرفیتهای معدنی پاکستان تأکید میکند که این کشور با وجود برخورداری از منابع طبیعی گسترده، فاصله زیادی میان توان بالقوه و عملکرد واقعی بخش معدن دارد. پاکستان دارای ۹۲ نوع ماده معدنی شناختهشده است که ۵۲ نوع آن بهصورت تجاری استخراج میشود. با وجود حدود ۵۰۰۰ معدن فعال و تولید سالانه ۶۸.۵ میلیون تن مواد معدنی، درآمد این بخش تنها به حدود ۲ میلیارد دالر میرسد؛ رقمی که نشاندهنده ضعف مدیریت، فناوری، سرمایهگذاری و سیاستگذاری است.
گزارش، حوزه مس و طلا را مهمترین فرصت اقتصادی پاکستان معرفی میکند. پروژه رکو دیق در بلوچستان با ذخیره ۱۳.۱ میلیون تن مس و ۱۷.۹ میلیون اونس طلا، ارزشی حدود ۱۸۱ میلیارد دالر دارد. معدن سیندک نیز دارای ۱.۶۹ میلیون تن مس و ۲.۲۴ میلیون اونس طلا است. افزون بر این، پاکستان ذخایر عظیم مواد معدنی صنعتی مانند ۲۵ تا ۳۰ میلیارد تن سنگ نمک، ۱۲۰۵ میلیارد تن سنگ آهک، ۴.۸ میلیارد تن گچ و ۱۷۵ میلیارد تن زغالسنگ را در اختیار دارد.
با وجود این ظرفیتها، چالشهایی چون ضعف هماهنگی میان دولت و ایالتها، کمبود زیرساخت، ناامنی در مناطق معدنی، مشکلات شفافیت و وابستگی به صادرات مواد خام، مانع توسعه این بخش شده است. گزارش تأکید میکند که بخش زیادی از مواد معدنی پاکستان بدون فرآوری صادر میشود و ارزش افزوده قابلتوجهی از دست میرود. توسعه صنایع فرآوری و جذب سرمایهگذاری میتواند صادرات معدنی را از سطح فعلی ۳ میلیارد دالر به ۶ تا ۸ میلیارد دالر در سال افزایش دهد.
در جمعبندی،IPRI میگوید پاکستان یکی از کشورهای دارای بالاترین ظرفیت معدنی در منطقه است، اما تبدیل این منابع به رشد اقتصادی پایدار نیازمند اصلاحات نهادی، توسعه زیرساختها، افزایش شفافیت و حرکت از صادرات مواد خام به سمت تولید محصولات فرآوریشده است.