خبرگزاری دید: دفتر هماهنگی کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد (اوچا) هشدار داد که نزدیک به ۱۶ میلیون نفر در افغانستان با گرسنگی در سطح بحرانی مواجه‌اند و حدود ۳.۴ میلیون نفر دیگر در شرایط اضطراری ناامنی غذایی به سر می‌برند.
اولگا چروکو، سخنگوی اوچا، روز سه‌شنبه، پس از بازگشت از سفر میدانی به مناطق جنوبی و شمال‌شرقی افغانستان، خواستار اقدام فوری و پایدار برای رسیدگی به بحران گرسنگی در این کشور شد و هشدار داد که وضعیت با فرارسیدن زمستان وخیم‌تر خواهد شد.
او گفت که بهبود محصولات زراعتی و موجودیت مواد غذایی در بازارها لزوماً به معنای دسترسی خانواده‌ها به غذا نیست؛ زیرا بسیاری از مردم توانایی خرید مواد غذایی را ندارند و با کمبود درآمد، خدمات اساسی و منابع لازم برای مقابله با بحران‌های تازه روبه‌رو هستند.
به گفته چروکو، بر بنیاد تازه‌ترین ارزیابی‌های سامانه جهانی نظارت بر امنیت غذایی (IPC)، سطح سوءتغذیه حاد در ماه‌های آگست تا اکتوبر به رکورد بی‌سابقه‌ای رسیده است. او افزود که با آغاز زمستان، شمار افراد نیازمند به کمک غذایی ممکن است به حدود ۱۹ میلیون نفر افزایش یابد.
سخنگوی اوچا تاکید کرد که سال‌ها درگیری، مشکلات اقتصادی، خشکسالی و بحران‌های پی‌درپی، توانایی خانواده‌ها برای تامین نیازهای اولیه زندگی را به‌شدت کاهش داده است؛ وضعیتی که بیش از همه کودکان و خانواده‌های آسیب‌پذیر را متاثر می‌سازد.
محدودیت‌های زنان؛ عاملی در تشدید بحران
چروکو همچنین محدودیت‌های طالبان بر آموزش و حضور اجتماعی زنان و دختران را از عواملی دانست که پیامدهای بلندمدت بر آینده افغانستان خواهد داشت.
او با اشاره به گزارشی از صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) هشدار داد که در صورت ادامه محدودیت‌های کنونی، افغانستان ممکن است تا ۲۰۳۰ میلادی نزدیک به ۲۰ هزار آموزگار زن و ۵ هزار و ۴۰۰ کارمند صحی زن را از دست بدهد.
به گفته او، سلامت مادران، دسترسی به خدمات صحی، تنوع غذایی، آموزش و فرصت‌های کسب درآمد، نقش مهمی در وضعیت تغذیه خانواده‌ها دارند و محدودشدن این فرصت‌ها، توانایی خانواده‌ها برای محافظت از کودکان و بهبود شرایط زندگی را تضعیف می‌کند.
درخواست برای اقدام پیش از فرارسیدن زمستان
سخنگوی اوچا تاکید کرد که کمک‌های بشردوستانه برای نجات جان انسان‌ها ضروری است، اما این کمک‌ها به‌تنهایی نمی‌توانند بحران را به‌گونه پایدار حل کنند.
او گفت افغانستان به سرمایه‌گذاری در بخش زراعت و معیشت روستایی، بازارهای محلی، ایجاد فرصت‌های شغلی، سیستم‌های آبرسانی، خدمات صحی و تغذیه و فراهم‌سازی زمینه مشارکت اقتصادی زنان نیاز دارد.
چروکو هشدار داد که نمی‌توان برای مدت نامحدود از کمک‌های بشردوستانه انتظار داشت تا جای خالی فرصت‌های اقتصادی و خدمات اساسی عمومی را پر کنند.
او با تاکید بر ضرورت اقدام فوری گفت که رسیدگی به وضعیت خانواده‌های آسیب‌پذیر باید پیش از فرارسیدن زمستان انجام شود، نه زمانی که آنان تمام راه‌های تامین نیازهای زندگی خود را از دست داده باشند.