خبرگزاری دید: مشکل اصلی در «تصور راهبردی غلط» پاکستان نهفته است؛ تصوری که امنیت افغانستان را تابعی از نفوذ پاکستان میداند. این دیدگاه باعث شد اسلامآباد به جای همکاری پایدار منطقهای، به سیاستهای کوتاهمدت و ابزارهای غیرمستقیم روی بیاورد.
مجله World Politics Review در مقالهای نوشته که سیاستهای پاکستان در قبال افغانستان نه تنها به اهداف امنیتی این کشور کمکی نکرده، بلکه به یک «اشتباه راهبردی» تبدیل شدهاست.
این تحلیل بر این نکته تاکید دارد که رقابت و درگیری طولانیمدت اسلامآباد با کابل، نتیجهای معکوس برای امنیت ملی پاکستان به همراه دارد.
در سالهای اخیر، پاکستان تلاش کردهاست با حمایت یا دستکم تحمل برخی گروههای مسلح در افغانستان، نفوذ استراتژیک خود را در این کشور حفظ کند. اما این رویکرد باعث شد تا گروههایی مانند تحریک طالبان پاکستان (TTP) در فضای بیثبات مرزی تقویت شوند و حملاتشان علیه پاکستان افزایش یابد. در نتیجه، سیاستی که قرار بود عمق استراتژیک ایجاد کند، خود به عامل تهدید داخلی تبدیل شد.
یکی از محورهای مهم این مقاله، نقش مرز دیورند و بحرانهای امنیتی ناشی از آن است. این مرز همواره محل مناقشه میان دو کشور بوده و به دلیل ضعف کنترل دولتی در دو سوی مرز، به مسیر رفتوآمد گروههای مسلح تبدیل شده است. پاکستان در تلاش برای مدیریت این وضعیت، بارها به گزینههای نظامی و فشار مستقیم متوسل شده، اما این اقدامات نه تنها ثبات ایجاد نکرده بلکه چرخه خشونت را تشدید کرده است.
از نگاه نویسنده، مشکل اصلی در «تصور راهبردی غلط» پاکستان نهفته است؛ تصوری که امنیت افغانستان را تابعی از نفوذ پاکستان میداند. این دیدگاه باعث شد اسلامآباد به جای همکاری پایدار منطقهای، به سیاستهای کوتاهمدت و ابزارهای غیرمستقیم روی بیاورد.
نتیجه این روند، بیاعتمادی عمیق میان دو کشور و گسترش بیثباتی در منطقه بودهاست.
در نهایت، مقاله نتیجه میگیرد که ادامه این مسیر برای پاکستان هزینهزا خواهد بود. به جای استفاده از جنگ نیابتی یا فشار نظامی، نیاز به یک بازنگری اساسی در سیاست خارجی و امنیتی پاکستان وجود دارد؛ بازنگریای که بر دیپلماسی، همکاری منطقهای و پذیرش واقعیتهای سیاسی افغانستان استوار باشد. تنها در این صورت است که میتوان از چرخه فعلی خشونت و بیثباتی عبور کرد.
ترجمه و تلخیص: سیدطاهر مجاب – خبرگزاری دید
نویسنده: سیدانت کیشور
منبع: ورلد پالتیکس ریویو – World Politics Review