خبرگزاری دید: اکنون اعتبار امریکا از بین رفته است؛ زیرا اعتبار رئیسجمهور از بین رفته و او همراه با حلقهای از تندروهای همفکر خود (پیروان میلر) تصمیم گرفتهاند از وعدههایی که دیگران داده بودند، عقبنشینی کنند. کاملاً ممکن است کسانی که این وعدهها به آنها داده شدهاست، در نهایت کشته شوند.
طبق گزارش نیویارک تایمز، این گروه شامل مترجمان نیروهای نظامی امریکا، اعضای پیشین نیروهای عملیات ویژه افغانستان و اعضای خانواده نظامیان امریکایی میشود. بیش از ۴۰۰ کودک نیز در میان آنها هستند. این افغانستانیها بیش از یک سال است که در حالت بلاتکلیفی در قطر زندگی میکنند. آنها پس از آنکه توسط ایالات متحده برای امنیت خودشان تخلیه شدند، بهدلیل حمایتشان از نیروهای امریکایی در جنگ علیه طالبان که از ۲۰۰۱ آغاز شد، به آنجا منتقل شدند.
شان واندایور، رئیس گروه امدادی افغانایوک، گفت که از سوی مقامهای وزارت خارجه درباره طرح انتقال به کنگو توجیه شدهاست. او افزود که به افغانستانیها انتخابی داده خواهد شد: یا بازگشت به زندگی زیر حاکمیت طالبان، یا انتقال به جمهوری دموکراتیک کنگو، کشوری که با یکی از بدترین بحرانهای انسانی جهان روبهرو است.
او گفت: «ما فکر میکنیم این فقط تلاشی است برای بازگرداندن این افراد به افغانستان، جایی که خودشان میدانند با مرگ حتمی روبهرو خواهند شد. آنها میدانند که افغانها گزینه کنگو را نخواهند پذیرفت. چرا باید از بزرگترین بحران پناهجویی جهان به دومین بحران بزرگ بروید؟»
«اعضای خانواده نظامیان امریکایی»؟ این دیگر چه وضعی است؟
شاید مارکو روبیو، وزیر خارجهای که هر روز کماثرتر میشود، باید این معامله شرمآور با افرادی را بررسی کند که برای این کشور بیشتر از او—و در واقع بیشتر از هر عضو دیگر این گروه—فداکاری کردهاند.
و حدس بزنید که تقصیر این وضعیت به گردن چه کسی انداخته میشود.
سخنگوی دولت جمهوری دموکراتیک کنگو بلافاصله به درخواست اظهارنظر پاسخ نداد. اما تامی پیگوت، سخنگوی وزارت خارجه امریکا، دولت بایدن را متهم کرد که در انتقال افغانستانیهای همکار به ایالات متحده عجله کرده است. او گفت اداره ترامپ در حال بررسی گزینههایی برای افغانهای باقیمانده است.
او گفت: «مردم امریکا بهای شیوه غیرمسوولانهای را پرداختهاند که طی آن صدها هزار افغانستانی به ایالات متحده آورده شدند. تمرکز ما اکنون بر بازگرداندن پاسخگویی از طریق پیشبرد گزینههای اسکان مجدد مسوولانه و داوطلبانه است.»
دادن انتخاب میان دو مسیر مرگ، نه مسوولانه است و نه داوطلبانه، ای نادان.
سید طاهر مجاب – خبرگزاری دید
چالز پ. پییرس
اسکوایر – Esquire.com