خبرگزاری دید: شهر چغچران، مرکز ولایت غور، این روزها به نماد فقر و ناامیدی در افغانستان بدل شدهاست؛ جایی که صدها مرد هر صبح در کنار جادهها گردهم میآیند تا شاید کاری پیدا کنند و لقمه نانی برای خانوادههایشان ببرند، اما بیشتر آنان دست خالی بهخانه برمیگردند.
بر اساس گزارش سازمان ملل، سه چهارم مردم افغانستان توان تامین نیازهای ابتدایی زندگی را ندارند و حدود ۴.۷ میلیون نفر در آستانه قحطی قرار گرفتهاند. ولایت غور در این گزارش یکی از آسیبدیدهترین مناطق کشور خوانده شدهاست.
جمعهخان، ۴۵ ساله میگوید در شش هفته گذشته تنها سه روز کار پیدا کردهاست. او میگوید فرزندانش چندین شب گرسنه خوابیدهاند و مجبور شده از همسایهاش پول قرض کند تا آرد بخرد.
در میدان کارگری چغچران، دهها مرد برای به دست آوردن یک کار ساده با هم رقابت میکنند. بسیاری از آنان میگویند از شدت فقر و بیکاری به مرز ناامیدی رسیدهاند.
«ربانی» که در جستجوی کار بود، با چشمان اشکآلود میگوید: «به من زنگ زدند که کودکانم دو روز چیزی نخوردهاند. احساس کردم باید خودم را بکشم، اما بعد فکر کردم خانوادهام چه میشود.»
در روستاهای اطراف غور، بحران اقتصادی خانوادهها را وادار به تصمیمهای دردناک کردهاست. «عبدالرشید عظیمی» میگوید برای نجات سایر فرزندانش حاضر است دختران هفتسالهاش «رقیه» و «راحله» را بفروشد.
او میگوید: «اگر یکی از دخترهایم را بفروشم، شاید بتوانم چند سال دیگر بقیه فرزندانم را زنده نگه دارم.»
همچنین «سعید احمد» میگوید دختر پنجسالهاش «شایقه» را برای پرداخت هزینه درمانش به یکی از بستگان فروخته است. او توضیح داده که اگر این کار را نمیکرد، دخترش به دلیل بیماری جان میداد.
در همین حال، کاهش شدید کمکهای جهانی نیز بحران را عمیقتر ساخته است. سازمان ملل اعلام کرده میزان کمکهای بشردوستانه به افغانستان نسبت به سال گذشته حدود ۷۰ درصد کاهش یافته است.
خشکسالی گسترده، بیکاری و کمبود خدمات صحی، وضعیت را وخیمتر کرده و شفاخانههای غور با موج کودکان مبتلا به سوءتغذیه روبهرو هستند. پزشکان میگویند شمار مرگومیر کودکان در دو سال اخیر بهطور چشمگیری افزایش یافته است.
باشندگان غور میگویند اگر کمکهای فوری نرسد، هزاران خانواده دیگر نیز با خطر گرسنگی و مرگ روبهرو خواهند شد.
منبع: بیبیسی