میراث کربلا؛ ایستادگی در برابر حکومت ستمگر
خبرگزاری دید: واقعه کربلا تنها نبرد نظامی میان دو گروه نبود، بلکه رویارویی حق و باطل، عدالت و ستم، ایمان و بیایمانی بهشمار میرفت. امام حسین (ع) در سن ۵۷ سالگی برای پاسداری از اصول و ارزشهای اسلام، همهچیز خود را فدا کرد؛ از خانواده و یارانش گرفته تا فرزندانش. ایشان بیش از ۳۲۰ زخم از نیزه، شمشیر و تیر بر پیکر مبارکش را تحمل کرد، اما هرگز از راه حق، عدالت و ایمان دست نکشید.
امام حسین (ع) برای جنگ قیام نکرده بود؛ بلکه در برابر حکومت ستمگر یزید ایستادگی نمود. یزید که از به چالش کشیدهشدن قدرت و مشروعیت خود هراس داشت، تصمیم گرفت امام را از میان بردارد و سلطه خویش را استحکام بخشد.
در روز عاشورا، سپاه عظیم و مجهز یزید که از هزاران جنگجو تشکیل شده بود، در برابر کاروان کوچک امام حسین (ع) قرار گرفت؛ گروهی که تنها ۷۲ نفر بودند و بیشتر آنان را اعضای خانواده و یاران وفادار امام تشکیل میدادند. با وجود این تفاوت بزرگ در تعداد و امکانات، آنان با شجاعت و استقامت بینظیر ایستادند؛ حتی طفل ششماهه امام نیز از این فداکاری بزرگ در امان نماند. این ایثار جاودانه، ارزشهای عدالت، برابری و صلح را برای همیشه زنده ساخت، درحالی که کردار یزید موجب نفرت و محکومیت گسترده ستمگری در طول تاریخ شد.
پس از شهادت امام حسین (ع) و یارانش، پرچم پیام کربلا را خواهر بزرگوار ایشان، بیبی زینب (س)، نوه پیامبر اسلام (ص) و دختر امام علی (ع)، به دوش کشید. بیبی زینب (س) بانویی شجاع، استوار و سخنور بود که به صدای مقاومت و حقیقت تبدیل شد. هنگامی که بهعنوان اسیر به دربار یزید برده شد، با شهامت کمنظیر خود در برابر او ایستاد و جنایتها و ستمهایش را هویدا ساخت. سخنان کوبنده او، آنچه را دشمن پیروزی میپنداشت، به یک پیروزی اخلاقی و ماندگار برای اهلبیت (ع) تبدیل کرد. او در تاریخ به عنوان بانویی شکستناپذیر شناخته میشود؛ شخصیتی که حتی حاضران در دربار یزید نیز به عظمت و شجاعتش اعتراف کردند.
خطابه تاریخی بیبی زینب (س) در دربار یزید، در برابر جمعیت فراوان، یکی از ماندگارترین سخنان در محکومیت ستم و استبداد است. او خطاب به یزید فرمود: «ای یزید! تو مرتکب جنایتی هولناک شدی. گمان مبر که این مهلتی که به تو داده شده، نشانه پیروزی تو است. آنچه امروز اوج قدرت میپنداری، در حقیقت آغاز سقوط تو است. مردان و زنانی که سپاه تو بر آنان تاخت، گروهی اندک بودند؛ اما خداوند مهربان از آسمان شاهد این کشتار ظالمانه بود. در حقیقت، تو خود را زیانکار ساختهای. خشم و ستمی که بر خاندان پاک ما روا داشتی، سرانجام به خودت بازخواهد گشت. تو رگ حیات خویش را بریدهای و خون خود را نوشیدهای. خاندان پیامبر (ص) با عزت و سربلندی به شهادت رسیدند و با افتخار از این جهان رفتند. آنان اکنون در اوج عزت و جاودانگی میدرخشند و نامشان تا ابد در زمین و زمان زنده خواهد ماند. اما ننگ و سیاهی ستم تو هرگز از میان نخواهد رفت. در هر گوشهای فریاد اعتراض علیه بیدادگری تو بلند است و تو سزاوار نفرین و مجازات هستی.»
بیبی زینب (س) به یزید هشدار داد که پیروزی ظاهری او موقتی و گذرا است و پیروزی حقیقی از آنِ شهیدانی است که جان خود را در راه خداوند فدا کردند.
پیکر مطهر امام حسین (ع) سه روز پس از واقعه عاشورا به خاک سپرده شد. فرزند ایشان، امام زینالعابدین (ع) که تنها مرد بالغ بازمانده از کربلا بود، با همکاری قبیله بنیاسد آن حضرت را به خاک سپرد.
فاجعه کربلا و فداکاری امام حسین (ع) نمونهای والا از بندگی خالصانه به خداوند و تسلیمشدن در برابر اراده الهی است. تاریخنگاران و اندیشمندان مسلمان و غیرمسلمان، درباره اهداف و پیامهای این قیام بزرگ آثار فراوانی نوشتهاند و همواره از آن بهعنوان نماد مبارزه با ظلم و دفاع از حقیقت یاد کردهاند.
آیتالله سید روحالله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، امام حسین (ع) را شخصیتی الهی و وارسته معرفی کردهاست که در برابر حکومت فاسد یزید ایستاد و به جهانیان آموخت که ظلم و بیعدالتی هیچ جایگاهی در اسلام ندارد.
همچنین مهاتما گاندی گفتهاست: «همه میدانند چگونه پس از مرگ بمیرند؛ اما حسین به ما آموخت چگونه پس از مرگ زنده بمانیم.»
امام حسین (ع) تنها یک یادگار تاریخی نیست، بلکه صدای جاودانه عدالت در برابر ستم و ایمان در برابر ظلم است. در هر زمان که یزیدیان تاریخ سر برآورند، روح و پیام حسین (ع) نیز برای مقابله با بیدادگری و دفاع از حق و آزادی زنده خواهد ماند.
مترجم: سیدطاهر مجاب – خبرگزاری دید
نویسنده: مجیب علی
منبع: اکسپرس تریبون – Express Tribune