خبرگزاری دید: هند باید به اصول اعلامشده خود محتوا ببخشد و دستکم از هر اقدامی که بهمنزله تأیید رفتار اسرائیل تعبیر شود، خودداری کند. با این حال، دقیقاً همین پیامی است که سفر پیشرو ممکن است منتقل کند—پیامی که میتواند اعتبار هند را خدشهدار ساخته و قدرت نرم با دقت پرورشیافته آن را تضعیف کند.
سفر دو روزه آتی نارندرا مودی، نخستوزیر هند، به اسرائیل که از ۲۵ فبروری آغاز میشود و شامل سخنرانی در کنست نیز خواهد بود، در زمانی انجام میگیرد که رژیم اسرائیل تحت نظارت و فشار بیسابقه بینالمللی قرار دارد. این سفر، بهجای آنکه یک دیدار معمول دیپلماتیک باشد، در سطح جهانی بهعنوان تأیید سیاسی رهبریای خوانده خواهد شد که بهدلیل عملکردش در غزه با اتهامهای جنایات جنگی و نسلکشی روبهرو است.
این سفر، مودی را در کنار بنیامین نتانیاهو قرار خواهد داد؛ فردی که دیوان کیفری بینالمللی حکم بازداشت او را صادر کرده و اعلام کردهاست که دلایل معقولی وجود دارد مبنی بر اینکه او مسوولیت کیفری جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت را بر عهده دارد. همچنان، رسیدگیهایی در دیوان بینالمللی دادگستری درباره اقدامات اسرائیل در غزه جریان دارد؛ نهادی که در جنوری ۲۰۲۴ به اسرائیل دستور داد تا تمام اقداماتی را که در توان دارد برای جلوگیری از اعمال ممنوعشده تحت کنوانسیون منع نسلکشی اتخاذ کند.
مودی آخرین بار در سال ۲۰۱۷ به اسرائیل سفر کرده بود؛ نخستین سفر یک نخستوزیر هند به این کشور. در آن زمان، دو طرف در حالیکه پابرهنه در کنار هم بر ساحل قدم میزدند، از تأسیسات آبشیرینکن بازدید کردند.
در چنین پسزمینهای—شامل اتهامهای جنایات علیه بشریت علیه اسرائیل، افزایش مخالفتهای سیاسی داخلی علیه نتانیاهو، و صدور حکم بازداشت از سوی دیوان کیفری بینالمللی—باید پیامدهای سفر پیشروی مودی را بررسی کرد. در حالیکه بسیاری از دولتها در سراسر جهان با مخالفتهای گسترده مردمی روبهرو اند، مودی خوشچانس است که در داخل هند تقریباً با مخالفتی درباره ادامه روابط با اسرائیل مواجه نیست.
دو رهبر روز یکشنبه پیامهای گرمی را در شبکه اجتماعی «ایکس» تبادله کردند که با موج محکومیتهای جهانی علیه اسرائیل و رهبرش در تضاد است. اما یک دیدار شخصی از اسرائیل و سخنرانی در کنست، در سطح جهانی بهعنوان حمایت بیقیدوشرط هند از اعمال نسلکشی علیه فلسطینیان در غزه و پاکسازی قومی در کرانه باختری و همدستی با آن تعبیر خواهد شد.
این در حالی است که کشورهای دیگر و برخی ائتلافها در تلاشاند فشارها را بر اسرائیل درباره وضعیت غزه افزایش دهند.
دوازده کشور از جنوب جهانی گرد آمدند تا تحریمهایی را علیه اسرائیل اعلام کنند. همچنان «گروه لاهه» بهعنوان یک بلوک بینالمللی متعهد به «اقدامات هماهنگ حقوقی و دیپلماتیک» در دفاع از حقوق بینالملل و همبستگی با مردم فلسطین شکل گرفته است. زمینه و مستندات این اقدامات موجود است. فرانچسکا آلبانیزه، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور فلسطین، چندین گزارش درباره «هولناکهای در حال وقوع در فلسطین» منتشر کرده است؛ از جمله نابودی گسترده غزه (که حتی پس از توافق بهاصطلاح آتشبس نیز ادامه یافته)، و جابهجایی اجباری و جایگزینی مردم فلسطین در سرزمین فلسطین.
آلبانیزه از دولتها خواسته است که «اکنون مداخله کنند تا از فجایع تازهای که تاریخ بشر را بیش از این زخمی خواهد کرد جلوگیری شود». برای مودی، پاداش دادن به اسرائیل از طریق یک سفر رسمی، دیدار پررنگ با نتانیاهو برای بحث درباره گسترش روابط تجاری، و سخنرانی در کنست، خیانتی به تلاشهای بینالمللی برای ترویج صلح، حقوق بشر، عدالت برای قربانیان خشونت عامدانه حکومتی با ماهیت نسلکشی، و همبستگی با جنوب جهانی خواهد بود. نظم بینالمللی مبتنی بر قواعد شاید—چنانکه مارک کارنی، نخستوزیر کانادا، در داووس گفت—فروپاشیده باشد؛ اما هند باید بخشی از راهحل برای بازسازی نظام عدالت بینالمللی باشد، بهویژه برای کشورهای فقیرتر و قربانیان ماجراجوییهای استعماری قرن گذشته، نه اینکه به جمع نوعی استعمار نوین اروپامحور و برتریطلب سفیدپوستان بپیوندد؛ موضوعی که مارکو روبیو، وزیر خارجۀ ایالات متحده، در مونیخ به آن اشاره کرد.
در سپتامبر سال گذشته، هند در میان ۱۴۲ کشوری بود که به قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در حمایت از «اعلامیه نیویارک» رای مثبت داد؛ اعلامیهای که بار دیگر بر راهحل دو کشوری تأکید میکرد. اخیراً نیز، پس از برخی تردیدهای اولیه، هند سرانجام به بیانیه ۱۰۰ کشوری پیوست که گسترش عمدی شهرکهای یهودینشین در کرانه باختری از سوی اسرائیل را مورد انتقاد قرار میداد.
هند باید به اصول اعلامشده خود محتوا ببخشد و دستکم از هر اقدامی که بهمنزله تأیید رفتار اسرائیل تعبیر شود، خودداری کند. با این حال، دقیقاً همین پیامی است که سفر پیشرو ممکن است منتقل کند—پیامی که میتواند اعتبار هند را خدشهدار ساخته و قدرت نرم با دقت پرورشیافته آن را تضعیف کند.
اگر هند بهگونهای آشکار در کنار دولتی قرار گیرد که متهم به ارتکاب نسلکشی در برابر دیدگان جهانی است، ادعای آن برای رهبری اخلاقی تضعیف خواهد شد. کشوری که آرزوی پیشگامی در احیای نظم بینالمللی مبتنی بر قواعد، سخنگویی برای جنوب جهان، و دستیابی به کرسی دایمی در شورای امنیت سازمان ملل متحد را دارد، نمیتواند بیتفاوت نسبت به—یا همدست در—نقضهای جدی حقوق بینالملل جلوه کند.
ترجمه و تلخیص: سیدطاهر مجاب – خبرگزاری دید
نویسنده: جامی ن. رائو
منبع: نیوزلاندری – Newslaundry.com