خبرگزاری دید: رینا امیری، نماینده ویژه پیشین امریکا در امور حقوق زنان افغانستان در مطلبی برای نشریه دیپلمات درباره احتمال انتقال پناهجویان افغانستانی از قطر به جمهوری دموکراتیک کانگو، نوشته که این اقدام نگرانیهای گستردهای را در مورد تغییر جهت سیاستهای مهاجرتی ایالات متحده برانگیخته است؛ تغییری که میتواند پیامدهای انسانی و سیاسی عمیقی در پی داشته باشد.
در مرکز این بحث، هزاران افغانستانی قرار دارند که طی دو دهه گذشته بهعنوان مترجم، کارمند نهادهای مدنی و همکار نیروهای امریکایی فعالیت کردهاند. این افراد پس از خروج نیروهای امریکایی در ۲۰۲۱ از افغانستان، به مکانهای موقت از جمله قطر منتقل شدند و هنوز در انتظار بررسی پروندههای ویزه ویژه مهاجرت (SIV) یا درخواست پناهندگی بهسر میبرند.
اکنون احتمال انتقال آنان به کشوری مانند کانگو، آنان را در برابر انتخابی دشوار قرار دادهاست: یا پذیرش انتقال به محیطی ناآشنا با چالشهای امنیتی و حقوقی، یا بازگشت به افغانستان که خطر انتقامجویی و تهدیدهای جدی را در پی دارد. این در حالی است که خود کانگو نیز با بحرانهای داخلی، درگیریهای مسلحانه و بیجاشدگی گسترده مواجه است.
امیری در ادامه هشدار داده که جهان این اقدام را فقط یک تصمیم موردی نمیداند، بلکه آن را نشانهای از تغییر گستردهتر در سیاستهای مهاجرتی امریکا ارزیابی میکنند؛ تغییری که بهجای تمرکز بر حمایت، به سمت واگذاری مسوولیت پناهجویان به کشورهای ثالث در حرکت است.
به باور کارشناسان، در صورت عملیشدن این طرح، حتی افرادی که بیشترین شایستگی برای دریافت حمایت امریکا را دارند—به دلیل همکاری، بررسیهای امنیتی و تعهدات قبلی—ممکن به کشورهایی منتقل شوند که ظرفیت و زیرساخت لازم برای حمایت از آنان را ندارند. چنین روندی میتواند به عادیسازی رویکردی منجر شود که در آن پناهجویان بهعنوان یک «مساله اداری» منتقل میشوند، نه بهعنوان انسانهایی دارای حقوق.
پیامدهای انسانی این وضعیت شامل بلاتکلیفی طولانیمدت، جدایی خانوادهها، نبود وضعیت حقوقی روشن و قرار گرفتن در معرض ناامنیهای تازه خوانده شدهاست. اما ابعاد این موضوع تنها به مسایل بشردوستانه محدود نمیشود.
از دید امیری، این تحول میتواند بر اعتبار جهانی ایالات متحده نیز تاثیر بگذارد. در دهههای گذشته، عملیاتهای نظامی، دیپلماتیک و بشردوستانه امریکا بهشدت وابسته به همکاری نیروهای محلی بوده است. کاهش اعتماد این شرکا در آینده میتواند توانایی امریکا را در اجرای ماموریتهای بینالمللی تضعیف کند.
این دیپلمات هشدار میدهد که نحوه برخورد با متحدان افغانستانی، پیامی روشن به جهان مخابره میکند: اینکه امریکا تا چه حد به تعهدات خود پایبند است. در صورتی که این انتقالها عملی شود، پیامدهای آن نهتنها انسانی، بلکه راهبردی و اعتباری خواهد بود.
با این حال، وی در اخیر نوشته که هنوز فرصت برای تغییر مسیر وجود دارد. تسریع روند بررسی پروندههای پناهندگی و ویزه در محیطهای امن، میتواند جایگزین این سیاست شود. در غیر آن، این تصمیم ممکن است بهعنوان نقطه عطفی در کاهش اعتماد به سیاستهای امریکا در سطح جهانی ثبت گردد.
ترجمه و تلخیص: سیدطاهر مجاب – خبرگزاری دید
نویسنده: رینا امیری، نماینده ویژه پیشین امریکا در امور حقوق زنان افغانستان
منبع: دیپلمات – Diplomat