خبرگزاری دید: تنشهای اخیر میان حکومت پاکستان و حکومت طالبان در افغانستان بار دیگر با ادعاهایی درباره تلفات غیرنظامیان در نتیجه عملیات نظامی پاکستان همراه شد. اینگونه ادعاها بهطور طبیعی توجه بینالمللی را جلب میکند، زیرا حفاظت از جان غیرنظامیان یک اصل اساسی در هر منازعه است. اما تمرکز تکراری بر روایت تلفات غیرنظامیان، گاهی پرسش بنیادیتری را که در قلب این بحران قرار دارد تحتالشعاع قرار میدهد: چرا گروههای مسلحی که گفته میشود از خاک افغانستان فعالیت میکنند، همچنان تهدیدی جدی برای امنیت پاکستان باقی ماندهاند؟
برای پاکستان، مساله تنها یک حادثه یا یک عملیات خاص نیست. اسلامآباد سالهاست از ادامه حملات گروه «تحریک طالبان پاکستان» (TTP) و سایر گروههای مسلحی که به باور آن از خاک افغانستان فعالیت میکنند، ابراز نگرانی مینماید. در مقابل، حکومت طالبان همواره این اتهامات را رد کرده و همزمان در موارد تنش، بر موضوع تلفات غیرنظامیان تاکید میورزد.
با این حال، مشکل اساسی این است که این بحثها جای مساله اصلی را میگیرد. ممکن است تلفات غیرنظامیان در برخی موارد واقعاً رخ دهد و باید بررسی شود، اما این موضوع بهتنهایی نمیتواند نگرانیهای امنیتی درباره تروریزم را بیاعتبار سازد. هر دو موضوع میتوانند همزمان درست باشند، اما هیچکدام نباید دیگری را پنهان کند.
در سالهای پس از بازگشت طالبان به قدرت در آگست ۲۰۲۱، پاکستان بارها هشدار دادهاست که حملات علیه نیروهای امنیتی و غیرنظامیان در مناطق مرزی افزایش یافته است. در ماههای اخیر، این وضعیت شدت بیشتری یافته است. در ۸ جون ۲۰۲۶، حمله بر پاسگاه «حسن خیل» منجر به کشتهشدن شش تن از نیروهای پولیس فدرال و زخمیشدن چندین تن دیگر گردید. در ۹ می، حملهای دیگر در شهر «بنو» با استفاده از مهاجمان انتحاری، سلاحهای سنگین و حتی پهپاد، یک پاسگاه پولیس را هدف قرار داد که در نتیجه آن شماری از نیروهای امنیتی جان باختند. همچنان در حملهای دیگر در ماه اپریل، یک موتر مملو از مواد انفجاری بر یک حوزه پولیس در بنو برخورد کرد و خسارات سنگین و تلفات غیرنظامی برجا گذاشت.
این رویدادها برای پاکستان تنها آمار نیست، بلکه نشانه تهدید پایدار است که بر زندگی مردم، ثبات محلی و اعتماد عمومی تاثیر مستقیم دارد. با وجود تدابیر امنیتی گسترده، دیوارکشی مرزی و تلاشهای دیپلماتیک، حملات همچنان ادامه دارد.
در همین بخش پایانی مساله، اهمیت موضوع بیشتر آشکار میشود. تنش میان دو کشور دیگر تنها اختلاف سیاسی نیست، بلکه به یک چالش جدی منطقهای تبدیل شدهاست. ثبات در افغانستان مستقیم بر امنیت منطقه، مهاجرت، قاچاق، و گسترش شبکههای افراطگرایانه تاثیر میگذارد.
در نهایت، پرسش اصلی این است: آیا اقدامات عملی، قابل راستیآزمایی و موثر برای جلوگیری از استفاده گروههای مسلح از خاک افغانستان علیه پاکستان اتخاذ شدهاست یا خیر؟
تا زمانی که پاسخ قانعکننده به این پرسش داده نشود، چرخه اتهام، پاسخ، و بیاعتمادی ادامه خواهد یافت. و بدون حل این مساله بنیادی، دستیابی به صلح پایدار میان پاکستان و افغانستان همچنان دور از دسترس باقی میماند.
ترجمه و تلخیص: سیدطاهر مجاب – خبرگزاری دید
نویسنده: صائمه افضل
منبع: اوراسیا ریویو – Eurasia Review